Kuna Domowa

Dumny

2011-09-26T10:52:00.002+02:00

Jak paw oczywiście. Kolczyki zrobione na zamówienie. Proste, ale wyraziste :)

A już niedługo wpis jesienno-rozgrzewający. Szykujcie garnki.

Zapraszam na zakupy~!

2011-09-01T22:27:00.001+02:00

Dzisiaj troszkę reklamy.

Zrezygnowałam z filcowania, ale zostały mi duże zapasy czesanki. Postanowiłam je sprzedać na allegro, żeby mieć pieniądze na nowy klej do decoupage'u. Dlatego - ZAPRASZAM DO AUKCJI~!

P.S. Przy okazji sprzedaję także pewną gratkę dla fanów Neuroshimy oraz parę książek fantasy, więc zapraszam również do przejrzenia innych aukcji :)

Zaniedbanie

2011-08-31T22:46:00.004+02:00

Słyszałam kiedyś, że zaniedbanie jest grzechem. I choć nie należę do osób wierzących, nawet ja jestem w stanie zauważyć jak wiele można stracić zaniedbując pewne sprawy. I w ten sposób ja zgrzeszyłam jeśli chodzi o moje hobby i studia. Dałam ciała na tych dwóch płaszczyznach. Zmarnowałam okazje, lenistwo dodało coś od siebie. W takich chwilach człowiek zastanawia się jak bardzo jest żałosny oraz co da się naprawić. Po spędzeniu jakiegoś czasu na takich przemyśleniach, doszłam do wniosku, że skoro jeszcze mogę to pora spróbować coś naprawić. Choć łatwo nie będzie.

Tak więc zabieram się do pracy, a zaczynam od bloga. Istnieje już prawie dwa lata, warto go trochę zreaktywować przed urodzinami. Mam nadzieję, że jeszcze ktoś tu zagląda albo przynajmniej zajrzy jak zobaczy nowe posty.

Średnio mam czym się pochwalić, jeśli chodzi o wykonane rzeczy. Znalazłam jednak 2 zdjęcia czegoś godnego wrzucenia tutaj ;)

Pierwsze: Kolczyki Decoupage z motywem wieży Eiffle'a. Jak tylko będę miała finanse na klej stworzę parę z Notre Dame. Troszkę vintage, mają spoko uroku :)

Drugie: Wieszak z owieczką, rozmiar dziecięcy. Naklejone motywy wyglądają trochę jak kalkomanie, całość wyszła uroczo. Nie wiem dokładnie co się z nim dzieje, ale mam nadzieję, że spełnia dzielnie swoją funkcję.

I to by było na tyle. Trzymajcie za mnie kciuki, bo sporo roboty przede mną.

Zamotane zakupy

2011-01-06T12:02:00.008+01:00

Wiem, że "jutro" o którym wspomniałam w ostatnim poście, minęło już parę dni temu, ale i tak to mniejszy odstęp niż miewałam ostatnio między moimi wpisami ;)

Tak jak zapowiadałam - dziś "recenzja" z moich zakupów w sklepie zamotane.pl.

Od jakiegoś już czasu planowałam zakupy w tym sklepie internetowym. W Olsztynie trudno jest dostać bawełniane włóczki inne niż Almina, Camilla, Miya, Myra i Supreme, które generalnie są swoimi odpowiednikami, oscylującymi między dwoma grubościami. Więc gdy miałam trochę więcej pieniędzy, postanowiłam zaryzykować i zamówić coś na co miałam "chrapkę" odkąd tylko zobaczyłam: Soleil marki Rozetti.

Ale jak już wspomniałam, powiem o sklepie, nie o samej włóczce (jeszcze dobrze jej nie przetestowałam). Zamówiłam sobie 11 motków 50 gramowych po 5,50 zł za sztukę. Wysyłka priorytetowa kosztowała mnie 11 zł przy wcześniejszym przelewie, co uważam, za całkiem znośny koszt wysyłki dla dość sporej przesyłki. Przesyłka została nadana bardzo szybko, dzięki czemu nie musiałam długo czekać na swoje zamówienie.

Zawartość paczki, dodatkowo była włożona w reklamówkę Adriafilu, co wyglądało bardzo przyjemnie: prawie jakbym przyniosła te zakupy z autentycznej pasmanterii ;) Poza rzeczami oczywistymi (włóczkami i rachunkiem), znalazłam w środku dodatkowo, owinięte w małe karteczki kawałki 16 innych włóczek.

Takie próbki, to świetna forma promocji, szczególnie, że przez internet nie możemy czegoś dotknąć. Osobiście wydrukowałabym nazwy włóczek na papierze. Odnalezienie włóczek w serwisie też trochę sprawiło problemu, gdyż osobiście nie zauważyłam nigdzie na stronie opcji "szukaj". Poradziłam sobie z tym korzystając z google. Tak więc, choć próbki są dobrym pomysłem, wymagają drobych poprawek. Ważne jednak dla mnie jest to, że w ogóle się pojawiły w moim zamówieniu.

Sklep powinien popracować nad zdjęciami. Choć przy każdej włóczce widnieje nazwa koloru, trudno wiedzieć jaki będzie on faktycznie. W moim zamówieniu, włóczka która nazwana została "terakota" na zdjęciu miała piękny czerwony kolor. Na żywo okazała się być faktycznie "terakotą", ale skąd miałam wiedzieć jak dokładnie może ona wyglądać? Nie wspominając o "pomarańczy", która okazała się "marchewką". Większość włóczek w moim przypadku jest jaśniejsza w rzeczywistości. Nie mozna mieć wszystkiego...
Ogólne oceny wyglądają więc następująco

Szybkość wysyłki: 10/10
Ceny: 9/10 (zamówienie w jakiejkolwiek pasmanterii internetowej ma sens, jeśli nie mamy pasmanterii w mieście lub robimy duże zamówienie)
Stan faktyczny produktów: 8.5/10 (za kolory na zdjęciach i w rzeczywistości)

Czynniki dodatkowe: 9/10 (nowa ocena, która zdecydowanie powinna się tutaj pojawić; w tym wypadku za próbki, nie dokońca dopracowane)
Średnia ocena: 9,125/10

Ogólnie uważam zakupy za udane. I chociaż jestem w twórczym dołku, wierzę, że kupione włóczki podniosą moje morale ;)

Praktyka czyni mistrza, czyli witrażyki w pierniczkach

2011-01-02T12:01:00.005+01:00

Oto coś co chciałam napisać jeszcze w grudniu, kiedy to wszyscy robią pierniczki. Niestety lenistwo i brak organizacji dał o sobie znać. Wpis więc pojawia się teraz. Póki jeszcze zima, sezon świąteczny trwa do 6 grudnia i może ktoś potrzebuje zrobić sobie pierniczków od tak dla smaku.

Rok w rok, w domu dzieje się pewna niepisana tradycja: mama nie pamięta z którego przepisu korzystałyśmy rok temu, więc robimy masową zbiórkę wszystkiego co wpadnie w ręce: książki, zeszyciki z gazet, zeszyty, wycinki, opakowania. Generalnie wszystko gdzie można znaleźć przepis o tytule "Pierniczki". W tym roku padło na blog mojewypieki.blox.pl. A dokładniej na ten przepis + zdjęcia witrażyków. Wykonanie pozostawiłyśmy takie samo, ale skład został zmieniony.

Pierniczki (same składniki)
550 g mąki żytniej
150 g mąki pszennej
200g masła
1 jajko + żółtko
450 g miodu
150 g cukru pudru
3 łyżeczki płaskie sody/proszku do pieczenia (mama preferuje sodę do piernika, ale zabrakło...)
przyprawa do piernika (2 opakowania, bo my lubimy duuużo przyprawy ;)
2 łyżeczki kakao (tak dla koloru)
Komentarze co do wykonania: Wykonujemy tak jak w przepisie podanym na mojewypieki, ale...
1) Ciasto warto schować do lodówki na jakąś godzinkę. Jeśli nie wykorzystamy całego to może jeszcze spokojnie posiedzieć chłodziarce parę dni.
2) Pierniczki bardzo długo miękły. Nawet po 2 tygodniach wciąż nie były mięciutkie. Być może szczelne pudełko było ich zgubą. Kiedy położone zostały na paterze wśród owoców zmiękły błyskawicznie. Wszystko zależy od tego jakie chcemy żeby były.

Rady do witrażyków: Jak znalazłam sposób wykonania witrażyków od razu poczułam, że muszę spróbować. I choć instrukcja w przepisach była jasna to uważam, że moje obserwacje mogą się komuś przydać ;)
1) Landrynki nie są chętne do kruszenia. Próbowałam drewnianym tłuczkiem do mięsa i nic. Kombinowałam jak żaba pod górkę aż mnie olśniło. Genialnym rozwiązaniem okazał się stary dziadek do orzechów (jak widać na zdjęciu). Kruszy świetnie landrynki, na mniejsze i większe kawałki.
2) To ile sypałam widać na zdjęciu: trochę z górką, kawałki większe i drobne kryształki.
3) Czas pieczenia podany na mojewypieki jest w sam raz. Gdy wyjmiemy blachę, musimy pozostawić ją do wystygnięcia. Próba zdjęcia z gorącej/bardzo ciepłej blachy skutkuje tym, że witrażyk wciąż klei się do papieru. Warto więc pierwszego zdejmować powoli, jeśli nie jesteśmy pewni.

Tyle miałam do przekazania w kwestii pierniczkowej ;) Jutro zaś mała recenzja sklepu internetowego.

Nowy Rok

2011-01-01T23:10:00.003+01:00

60 post wypada właśnie dziś - 1.1.11. Taka piękna data, więc założę sobie, że jest magiczna.
I doda mi sił do spełnienia postanowień, a przynajmniej tego, żeby pisać na blogu.

Strasznie mi głupio, bo miałam pisać. Ba - mam nawet materiał na posta przed świątecznego, nie mówiąc o tym, że powinnam złożyć jakieś życzenia...

Trudno - co się stało, to się nie odstanie. Wpis pojawi się jutro i pojutrze kolejny.
Jeśli jeszcze ktoś tu zagląda, to życzę wszystkiego najlepszego w nowym roku. Napiszę schematycznie - oby był lepszy od 2010, nawet jeśli stary rok był świetny.

A ja póki co pójdę wyspać się.

Jestem!

2010-12-03T13:27:00.005+01:00

Nie wiem, który już raz zaczęłabym wpis od tego ile upłynęło od ostatniej aktualizacji. A minęło tyle czasu, że wstyd się normalnie do tego przyznać.

Ale oto ogłaszam wszem i wobec - wróciłam~! Z nowymi pokładami energii, chęci i zapału. To fascynujące jak wiele może dać choroba, kilka dni odpoczynku i dodatkowe witaminy z żeń-szeniem ;)

Ostatnio byłam obrażona na wiele rzeczy. Na życie, na studia, na bloga i jego wygląd, na lakier do decoupage'u, na maszynę do szycia, na brak pieniędzy - generalnie na wszystko, a może nawet więcej. A z każdym nieudanym krokiem wkurzałam się coraz bardziej. Nie był to czas ogólnie próżny, bo coś nie coś robiłam.

Po 1 - eksperymenty. Twórcze próby w nowych technikach: wyszywaniu, frywolitce, farbowaniu kordonków/nici, szyciu na maszynie, robieniu na drutach. Wszystko to lekko w powijakach, ale wraz z kolejnymi wpisami pokażę efekty moich prac.

Po 2 - Postanowiłam wykorzystać moją raczkującą pasję do grafiki w Adobe Illustratorze i zacząćtworzyć wzory do wyszywania. Zainspirowałam się serwisem Etsy.com na którym ludzie oferują

takie otóż wzory, wysyłając je po zakupie na e-mail. Łatwo, szybko i międzynarodowo. Póki co mam 3 wzory, które postanowiłam, że wystawię. Są jeszcze w trakcie obróbki, ale prędzej czy później będą do znalezienia na http://www.etsy.com/shop/JustCurlyStitches

Po 3 - Zaczęłam współpracować z galerią w Warszawie o wdzięcznej nazwie Las Rąk Laboratorium Rękodzieł. Galeria ta swoją reklamą i informacją o sobie zyskała sporo rozgłosu (tak mi się przynajmniej wydaje).
Prace, które tam wystawiłam do szydełkowe babeczki w różnych kolorach w formie zawieszki (niestety nie mam zdjęć dokładnie tych, które poszły do Lasu) oraz... NaJabłuszników (nazwa własna ;)
Co to jest NaJabłusznik? Jest to szydełkowy pokrowiec na jabłko. Do czego służy? Głównie do dwóch rzeczy - służy jako woreczek wielorazowego użytku na owoc oraz ma nam zwyczajnie w świecie upiększać otoczenie ;) Bo czyż nie ma nic bardziej uroczego, niż takie ubrane jabłko?NaJabłuszniki więc możecie dostać w Lesie Rąk na ulicy Hożej w Warszawie - nie wiem zupełnie ile one tam kosztują, jeśli mam być szczera. Możecie też zamówić je u mnie, tutaj na stronie - łapiąc mnie na mail lub szukając informacji w zakładce "Na Sprzedaż".

Na koniec tego wpisu pod długiej przerwie - mała odezwa.
Ponieważ idą święta wszyscy szukamy prezentów, a pieniądze rozchodzą się w tempie ekspresowym. Dlatego postanowiłam odsprzedać trochę biżuterii. Kolczyki które widzicie poniżej są na sprzedaż, po małych cenach, z tanim kosztem wysyłki (5 zł polecony priorytetowy). Kolczyki z Monroe są tutaj jednak nie na sprzedaż, ale jako przykład - bo chętnie wykonam też kolczyki Decoupage na zamówienie. Wzory dowolne, do ustalenia (może jakiś wycinanki łowickie, hm?). Kształty jakie mogę zaoferować do kwadraty, koła 5 i 6 cm, romby oraz prostokąty. Cena świąteczna za takie kolczyki to 13 zł plus wyżej wymienione koszta wysyłki. Wiem, że na allegro można znaleźć taniej, ale zapewniam, że w o wiele gorszej jakości. Zainteresowanych zapraszam do mailowania, ew. kontaktu przez komentarze.
I póki co, to by było na tyle... Ale już niedługo - więcej z mojej strony :)

Pronto

2010-08-20T10:43:00.002+02:00

Szybki wpis.

Nie będzie mnie przez jakiś czas, ponieważ jestem zajęta przygotowaniem się z pewnym craftowym projektem. Wiem, że informacja ta jest wielce enigmatyczna - trudno.
Blog będzie przechodził małe renowacje i remonty.
Może z okazji rocznicy bloga podzielę się z wami jakimś urodzinowym CANDY.

A wy bawcie się dobrze. Korzystajcie z ostatnich dni lata i ,być może dla części z was, końca wakacji.

Powrót

2010-07-26T20:10:00.002+02:00

Nie było mnie tutaj aż tak dawno, że szok. A przecież powoli, powoli zbliżam się do rocznicy bloga. Prawdą jest, że u mnie nic ciekawego się nie działo - nawet twórczo. Ale powoli wychodzę z letargu i czuję przypływ craftowych sił~!
Póki co niedziela pokazała mi swoje twórcze oblicze. Oto efekty:
Ciasteczkowe zawieszki, irlandzkie koniczyny (zawieszki i do kolczyków wkrętek) oraz różyczki wkrętki.

Niedługo uaktywnię się bardziej~! Pozdrawiam.

Long time, no see

2010-06-19T22:20:00.004+02:00

Minęło dokładnie 21 dni, czyli 3 tygodnie od mojego ostatniego wpisu. To najdłuższa przerwa jaką miałam od momentu założenia tego bloga. Głównym źródłem wybicia z rytmu była bardzo przyziemna sprawa, czyli sesja na uczelni. Dodatkowo nachodziły jakieś poboczne zadania, wydarzenia losowe itp. itd. Wciąż jeszcze zresztą pozostało mi jedno zaliczenie, które będzie 25 czerwca... Byłam tak wybita z rytmu, że nawet obowiązki paczkowe (czyli wysłanie candy i wymianki), wykonałam dopiero w tym tygodniu.

Tak duży odstęp czasu tylko utrudnia człowiekowi napisanie czegoś na nowo. Mądre myśli gdzieś uciekają, wydarzenia wypadają z pamięci. Nie wiadomo jak zacząć, co zawrzeć w takim wpisie. Nawet nie jestem dokładnie świadoma co przez ten czas zrobiłam z działu craft. Żeby choć trochę zapamiętać robiłam zdjęcia. Więc z czystym sumieniem mogę pokazać te parę prac, których jestem pewna, że są nowe.

Praca nr 1 - zakładka decoupage na dzień matki dla koleżanki - muszę wykonać drugą, dla swojej mamy, ponieważ strasznie jej się spodobałaPrace nr 2 - zakładka inna na dzień matki + kolczyki celtyckie na prezent - na zamówienie N.No i nr 3 - praca dla mamy, którą oddała w prezencie, a mnie prosi o kopię. Moja mała droga przez mękę. Szczególnie w części pracy (a raczej braku współpracy) z lakierami. Nie do końca idealne, ale jest.Niedługo czeka mnie wolny czas, który z rozkoszą wykorzystam na szydełkowanie, decoupage i filcowanie... Nie wspominając o tym, że z pewnością będę próbować innych.

Tyle z dziedziny craft. Nie samym craftem jednak człowiek żyje.

Bardzo długo trawiłam pewną myśl. Dokładniej myśl o przejściu na dietę. Oczywiście, po drodze były zrywy na zasadzie "odchudzam się~!". Niestety na moim etapie wagowym i nadwadze rzędu 25-30 kilo, takie zrywy szans nie mają. Nie mogą mieć z prostego powodu - walka taka musi być długa. Droga na skróty prowadzi do nikąd. Jak wiadomo łatwo nie jest. Warto jest mieć plan. Mój plan dokładnie jeszcze się nie wyklarował, ale zakłada już dwa punkty: Vitalia.pl oraz pamiętnik. Serwis vitalia.pl poznałam parę lat temu, zupełnie przypadkiem. Na stronie, możemy wykupić sobie dietę z kilku do wyboru, gdzie podajemy nasze preferencje (ile ćwiczymy, czego nie lubimy, ile chcemy razy dziennie jeść, ile mamy czasu na przygotowanie itp.), zaś dobrany dla nas dietetyk ustala nam plan posiłków. Wszystko z przepisami, możliwością zamiany dań, "lunchboxem" i innymi funkcjami. Ponownie podejmuję dla tego próbę z Vitalią. I jak dobrze pójdzie zajmie mi ona czas do stycznia 2011. Co do pamiętnika - można tam go prowadzić, z paskiem postępu oraz innymi bajerami, ale może założę specjalnego bloga tutaj? Co wy na to?

Wywód ten już mnie zmęczył. Szczegóły może opiszę następnym razem. Gdybyście miały pytania - piszcie w komentarzach albo na mail.

Ja póki co pozdrawiam i na pożegnanie - mój kot na poprawę humorów :)

Raz, dwa, trzy - WYNIKI~!

2010-05-29T12:21:00.003+02:00

No i przyszedł dzień wyników. Obiecałam losowanie w specjalnej formie, ale niestety tym razem nie wypaliło. Aczkolwiek oto fotorelacja. Za maszynę losującą posłużyła moja ręka oraz drewniane pudełko.

Następuje mieszanie... mieszanie...Szczęśliwa karteczka wybrana
And the winner is.....
Kalina~! Kalinie oczywiście gratuluję i proszę o kontakt na mail mój mail - shere (małpa) o2.pl

Reszcie bardzo dziękuje za wzięcie udziału. Już niedługo zafunduję kolejne Candy.

Dziś albo jutro napiszę co tam ciekawego powstało u mnie ostatnimi dniami.
Pozdrawiam :)

A jak wam mija Maj?

2010-05-18T20:58:00.003+02:00

U mnie sytuacja się zagęszcza. Robota nakłada się na siebie, zapominam o różnych sprawach, pieniądze spływają po mnie jak po kaczce (z mojej własnej winy) i nie ma ich wtedy kiedy potrzeba. Muszę się jednak ogarnąć i wszystko zrobić. Zresztą zawsze tak jest przed sesją. Nagle roboty jest multum, chociaż czuję jakby teraz było jej jeszcze więcej. Moje plany craftowe tymczasowo idą w odstawkę.

Pocieszające jest to, że dostałam 2 paczki - jedną z zamówieniem z USA, a drugą z wymiany z Amelką. Przyznaję, że dałam ciała, bo nie wysłałam jeszcze paczki do niej, ale jutro to odpracuję.

Jeszcze jakiś czas temu eksperymentowałam sobie z filcowaniem na sucho. Straciłam przy tym dwie cienkie igły, ale jednym efektem się pochwalę. Misio z przyfilcowaną wstążką - gości przy mojej komórce.Efekt ujdzie. Tyle w tym temacie...

Dodatkowo - zakładka decoupage. Teraz dużo mam decoupage'owego w planach więc prac tutaj pojawi się więcej.
No a zakończenie wpisów na moje Candy za 10 dni~! Z tego miejsca bardzo się cieszę, że tyle osób poznało mój blog, a ja poznałam wiele nowych. Zapewniam was, że zaglądam do każdego, chociaż nie komentuje. Dziękuję za każdą "obserwację" mojego bloga :) Wy zaś wpisujcie się - każdy ma równe szanse :)

Do napisania

Co tam panie w...

2010-05-06T16:48:00.003+02:00

... nie w polityce, ale u mnie.

Zacznę od ogromnej radości, którą muszę się pochwalić. Udało się odnaleźć mój piórnik. Mój ukochany, uwielbiony prezent 18stkowy od DeHy (jak ostatnio lubi się tytułować). Po około 2-3 tygoniach poszukiwań cudownie znalazł się w sali komputerowej mojego uniwersytetu...Radość ta wiele poziomów: Po 1. odzyskałam zawartość piórnika (moje kochane cienkopisy oraz pióro i nie tylko); Po 2. piórnik był pamiątkowy; Po 3. piórnik był nie do odkupienia. Mnie na pewno nie było na niego stać. Nie wiem gdzie był kupiony, ale w internecie jego cena jest sporszawa, więc jestem szczęśliwa jak cholera.

Twórczo rozwijam się. Póki co w stronę filcu, ale już majstruję pewien tajny projekt z którym zamierzam zawładnąć rynek ;) Dokonałam zakupów kolejnej ilości filcu oraz igieł, ale o tym w innym poście na temat zakupów. Tutaj druga próba broszki na mokro, jeszcze do lekkich chyba poprawek.
Poza tym - studia. Jest maj, więc zbliża się sesja letnia. Jak wiadomo wszystkim studentom, czas przed sesyjny zwykle jest gorszy niż sesja. Dziś przykładowo czeka mnie jeszcze w-f o 19:30, a jutro mam kolokwium, więc gdy wrócę o tej 21 będę musiała się uczyć... Jednak z innym zaliczeniem wiąże się mój (ale nie za moje pieniądze) najnowszy zakup - pan dyktafon Olympus.Mam pewną słabość do dyktafonów - może dlatego, że gdy jako dziecko dostałam dyktafon na kasetę to miałam ogromną radochę tworząc jakąś taką swoją audycję. Teraz jednak wiem, że jest mała szansa, aby moja przyszła praca była związana z kierunkiem, a w szczególności z radiem. Wyjątkiem byłoby to, gdybym mogła prowadzić audycję. Ale to mała szansa, więc radiu mówię raczej nie. Dyktafon jednak mam, aby przygotować materiał. Dopiero się poznajemy - mam nadzieje, że przyjaźń nam się jakoś ułoży ;) Może powinnam tą notkę nagrać? Wątpię jednak, aby ktokolwiek ją w całości odsłuchał :P

Jestem zadowolona, że moje Candy cieszy się waszym zainteresowaniem. Bierzcie śmiało udział i wszystkim życzę powodzenia. A losowanie mam zamiar umieścić w oryginalnej formie ;)

Do napisania

CANDY ~ ! ! !

2010-05-03T13:47:00.001+02:00

Dojrzałam do decyzji - teraz moja kolej na... Candy~!!!
Co można wygrać u mnie?

Szydełkową bawełnianą babeczkę z doczepioną przywieszką. W środku wypełniona watoliną. Przyozdobiona szklaną wisienką z listkiem. Można ją zaczepić gdzie tylko wam się zamarzy, a będzie odciągać od was chęć na słodkości ;) Jej wysokość i szerokość to ok. 5 cm.

Dodatkowo: 65 cm bawełnianej, kremowej koronki o szerokości ok. 2; 80 cm żółtej wstążki o szerokości 1,5 cm; 1 metr wstążki w biało-żółtą kratkę o szerokości 0,5 cm; 1 metr beżowej wstążki o szerokości 1,2 cm

To jest dostępne na wyciągniecie ręki :)

Zasady:
1. Umieszczacie na swoim blogu infromacje o Candy (może być w pasku bocznym) wraz z obrazkiem.2. Potem umieszczacie komentarz pod tym postem.
3. Zgłoszenia przyjmuję do 28 maja, zaś wyniki ogłoszę dzień później.

Powodzenia wszystkim i zapraszam do udziału! :)

Wystawione w sklepie

2010-04-29T14:10:00.002+02:00

Zapraszam na moje konto na PROTOTYP.PL - i zapraszam do zakupów ;)

Filcowanie, filcowanie

2010-04-25T12:32:00.003+02:00

Filcowanie rozsadza mi głowę. Wciągnęłam się. To swoisty rodzaj uzależnienia. Aktualnie jestem na fazie kulania, ale już niedługo... Już niedługo będę kulać i kłuć. A wszystko za sprawą jednej małej kuleczki, ufilcowanej na mokro u Klaudyny. I nagle pokochałam filcowe kulki. Potem wymianka z Poohatkową na forum Craftladies. Stałam się posiadaczką 11 kolorów czesanek. Więc kulam, kulam, kulam na mokro. A za jakiś tydzień zakupię igiełki. Żyć nie umierać.

A oto pierwsza "pełna" praca. Na fali robienia wszystkiego w kolorze niebieskim.
Komplecik, zawieszany tuż przy szyi + kolczyki. Kulki mają nie całe 2 cm.
I jeszcze nie podjęłam co z nim począć - sprzedać, zostawić czy może zrobić pierwsze Candy?

Dziś 50 wpis. Jestem w szoku, że nie porzuciłam pisania tutaj, tak jak to zwykle robię. Z tej okazji życzę sobie nie rozchorować się - bo czuję anginę w gardle.

P.S. Z ostatniej chwili - Komplet nr 2 - zielony.

Kolczyki

2010-04-22T15:17:00.004+02:00

Zostałam poproszona przez N. aby zrobić kolczyków, które ona będzie rozprowadzała, po swoich tajnych miejscach ;) Akcja taka odbywa się dość systematycznie. Dawno nie robiłam kolczyków z koralików, więc siadłam i dłubałam. Trochę zajęło wykombinowanie ich (mimo, że są mało skomplikowane), ale z efektów jestem w miarę zadowolona. Szczególnie z kolczyków z turkusu/howlitu.Dodatkowo ostatnio poczułam potrzebę szydełkowania. Szydełkowałam babeczkę, jak znalazłam w puszce "szyciowej" nie dokończonego Pana Kubka. Babeczka też leży nie zszyta, zaś Pan Kubek został skończony. Powędruje teraz do Poohatej z CRAFTLADIES od której ja dostanę czesanki.Ja zaś poza tym bałaganię w pokoju doprowadzając matkę do szewskiej pasji, nie mogę ogarnąć studiów i w ogóle chcę wolnego.

Do napisania

Wymiana na Craftladies - coś ode mnie za czesankę i/lub igły

2010-04-21T09:33:00.004+02:00

Na forum CRAFTLADIES.org zaczęłam wątek na temat moich poszukiwań. Klaudyna zaraziła mnie filcowaniem, więc poszukuję czesanki i/lub igieł do filcowania. Co w zamian? To co poniżej i jeszcze więcej w moim temacie~!

Sezon Letni 2010

2010-04-19T19:08:00.003+02:00

Dla obserwatorów trendów. Panterka odchodzi do lamusa - nadchodzi Zebra. Będzie obowiązkowym wzorem.Duże (5 cm) koła ozdobione w zebrę. Dla koleżanki, ale chyba się w nich zakochałam.

Krótki wpis

2010-04-18T18:21:00.003+02:00

Krótki, ale z prośbą na końcu.

Z ostatnio wykonanych prac - 2 etui na zamówienie:
Chciałam jednak głownie napomknąć o moim małym marzeniu. Od roku "bawię się" grafiką wektorową, a dokładniej programem Adobe Illustrator. A jak marzyć to z rozmachem. Chciałabym kiedyś "wydać" (nie wiem jeszcze w jaki sposób) zestaw stempli, zaprojektowanych przeze mnie, tak jak np. zrobiła to Pasiakowa. Jak wam się podobają bardzo prowizoryczne projekty, wykonane na bazie kartek walentynkowych?
Bardzo proszę o ocenę i pozdrawiam serdecznie.
Do napisania

...

2010-04-11T11:29:00.001+02:00

Wszyscy wiemy co się stało. Nie muszę wam mówić. Wykorzystajmy ten czas dobrze.

Wielkanoc

2010-04-03T10:51:00.003+02:00

U mnie jak widzicie cisza. Ostatnimi dniami oddałam się sprzątaniu. Dziś też mnie to czeka. Pewnie też po świętach... Zapominam też robić zdjęcia rzeczom które skończyłam - w ten sposób nie pokaże wam jajka na patyku, klocka na noże oraz ramki do lustra. Blog jakoś ogólnie nie sprawia mi aktualnie przyjemności. Moje prace nie równają się z innymi, zresztą nikt ich nie komentuje. Na forum Craftladies tym bardziej nie mam ochoty się odzywać, bo każdy mój temat pozostaje pozostawiony ciszy - może to dlatego, że nie piszę milionów postów brzmiących "O jakie śliczne coś~!", ponieważ szczerość jest zakazana.

Ale pasuje z gorzkimi żalami do społeczności craftowej w internecie.

Piszę tutaj, aby złożyć wam serdeczne życzenia z okazji Wielkanocy. Ponieważ nigdy nie byłam dobry w fikuśnych wierszykach, ani pompatycznych zdaniach wrzucę tylko zdjęcie "moich jajek" ;)

Prawie 2 tygodnie

2010-03-19T10:08:00.006+01:00

Dokładnie tak - prawie 2 tygodnie temu ostatni raz coś napisałam. Wstyd, wstyd, wstyd~! Oto jednak nadrabiam zaległości, korzystając z wolnego dnia, spowodowanego bólem w plecach po czwartkowym treningu ;)

U mnie wciąż króluje Decoupage. Hobby mnie tak wciągnęło, że aż boli. Pieniądze idące na serwetki, drewienka, a niedługo pewnie na nowy lakier nie są małe. Mam jednak stały "interes" - ja robię mojej Mamie prezenty dla koleżanek, ona mi funduje materiały. Każdy ma w tym swoje korzyści i oto chodzi ;)

Nie byłam nigdy do końca przekonana do sklepów, gdzie można kupić serwetki na sztuki. Rządziła mną zimna matematyka mówiąca, że jeśli jedna serwetka kosztuje ok. 50 gr to paczka takich serwetek kosztowałaby jakieś 10 zł! Z życia zaś wiemy, że paczka serwetek kosztuje od 4 do 7 zł. Stąd moja niechęć. Chciałabym jednak opisać sklep, który złamał moją niechęć na zawsze, a ja pozostanę mu wierna przez dłuuugi czas.

Chodząc po internecie znalazłam, jak zwykle przypadkiem, sklep internetowy CUDAniewidy - Serwetki do decoupage i hurt. Cały sklep miał formę galerii ze skanami serwetek. Jakieś 5/6 serwetek kosztuje 50 gr za sztukę, pozostałe 70 gr. Całość zamówienia polega na zapisaniu numerów serwetek znajdujących się pod zdjęciem, zapisaniu ilości danej serwetki i wysłaniu takich otóż informacji mailem (więcej oczywiście przeczytacie na stronie). Koszty wysyłki wynoszą od 8,50 zł (za 81 sztuk) do 16 zł (za 323 sztuki). Miałam pewne obawy przed zamówieniem - w końcu nie była to forma sklepu internetowego, tylko galerii. Dlaczego więc tam?
Znajdziecie na tej stronie chyba NAJWIĘKSZY WYBÓR serwetek. 39 działów tematycznych z samymi serwetkami. Najmniejszy ma 21 serwetek największy 330. Przeglądanie tych serwetek to zajęcie na całe godziny i bez konkretnej myśli co chcemy kupić, nie mamy co tam zaglądać. Właściciele napisali na stronie, że posiadają ponad 4567 wzorów - nie wiem czy mają ich tam tyle, ale zapewniam was, ze znajdziecie to czego wam potrzeba! I zarezerwujcie na to duuużo czasu ;)
Oto moje skromne zamówienie:
Co do tempa zamówienia nie mam jakichkolwiek zastrzeżeń. Maila z zamówieniem wysłałam 14 marca, odpowiedź dostałam 15, tego samego dnia dokonałam przelewu, zaś 16 zamówienie było już u mnie.

Pora na podsumowanie.
Szybkość wysyłki: 10/10
Ceny: 8/10 (i tak płacenie 50 gr za serwetkę dla mnie to dużo...)
Stan faktyczny produktów: 10/10
Średnia ocena: 9,33/10

A teraz pora na małą porcję moich prac ;) 2 pary kolczyków decoupage (pomarańczowe już sprzed jakiegoś czasu) oraz wykonane z FIMO irlandzkie koniczynki specjalnie na św. Patryka (w którego bawiłam się wybornie)

Zdjęcia marnie wyszły, ale nie mam weny robić aktualnie nowych ;)

Jak już wspominałam wcześniej w olsztyńskim MOK'u miały się odbyć warsztaty prowadzone przeze mnie. Niestety, nie zebrała się wystarczająca liczba osób. Może przez niedomówienie o poziomie trudności, może tematyka. Ogólnie nie wypaliło. Z myślą jednak o tych warsztatach, z okazji dnia kobiet, naciągnęłam mojego Tatę na zakup przez empik.com tej otóż książki z importu.Jak wiecie z wcześniejszych wpisów kocham bardzo Japonię. Dokładniej to kocham nad życie. Moim małym hobby jest kolekcjonowanie książek craftowych właśnie w jakiś sposób japońskich - albo japońskich autorów, albo o amigurumi, albo po japońsku. Ten najnowszy nabytek wzbogacił moją kolekcję książek w tym momencie liczącą 5 sztuk ;)

"Kyuuto! Japanese Crafts" to seria 4 książek: o amigurumi, o "koronkowym" szydełkowaniu, o filcowanych zwierzątkach oraz o wyszywaniu. Mój nabytek jest o koronkowym szydełkowaniu. Książka wyjaśnia podstawowe wzory (głównie graficzne), zasady czy ściegi. Znajdziemy też projekty np. na serwetko-pokrowca na chusteczki w kartonie ;) Wszystko w stylu Zakka, aby ładnie ozdobić nasze otoczenie. Prosto i mało skomplikowanie - może nareszcie nauczę się czytać wzory graficzne ;)

Pora kończyć ten długi wpis. Do następnego, mam nadzieję, że prędzej niż za 2 tygodnie ;)

Nie ma to jak prywata

2010-03-06T15:25:00.002+01:00

Od czasu do czasu każdemu się należy. Rzadko biorę udział w konkursach internetowych. Moja koleżanka wkleiła w opisie na gg link do swojej pracy z prośbą o głos. Pomyślałam: "A co mi szkodzi - zagłosuję, może jej się uda". Ale sobotni relaks zrobił swoje i stworzyłam własną pracę na konkursie Activii. Proszę więc skromnie o głosy, a jeśli i wam się nudzi to zróbcie coś swojego ;)
Jakosć jaka jest taka jest. Więc raz, dwa - do głosowania~!

Byle do przodu

2010-03-02T11:15:00.002+01:00

Już od jakiegoś czasu myślę, że chcę napisać, ale nie wiem zupełnie co. Z jednej strony jest o czym, z drugiej myślę sobie "Kogo to obchodzi właściwie?".

Posprzątałam w pokoju. Nie do końca, nie w pełni - to zostawiam na jakiś nadchodzący weekend wiosenny. Ale czuje się świeżej i lżej z tym porządkiem. Na zdjęciu nie widoczny aż tak, ale można zobaczyć szafkę na kluczę, którą robię do domu. Perfekcyjna czystość nigdy nie będzie na stale - zbyt dużo rzeczy robię przy biurku.

Póki co ciągle króluje u mnie Decoupage. Ciągle coś robię, kleję, kombinuję, próbuję. Efekty wychodzą różne. Oto przed wami kolejne kolczyki, kolczyki z wydrukiem laserowym (Marilyn, tak losowo wybrana, eksperyment z wydrukiem udany) oraz zakładka do książki (bez wstążki, z paroma niedociągnięciami)Czeka mnie ciężkie 2 tygodnie. To i owo przygotować trzeba na studia, zaś 13 marca z dużym prawdopodobieństwem poprowadzę warsztaty z biżuterii szydełkowej w MOK'u Olsztyńskim. Denerwuję się tym dodatkowo, ponieważ są to warsztaty płatne, a wiadomo, że każdy z nas lubi spędzić czas dobrze jeśli za niego zapłacił. Muszę więc bardzo rzetelnie się przygotować. Ale będzie dobrze. Mam nadzieję.

Tak tylko krótko piszę. Do napisania.

Porządki

2010-02-24T08:16:00.003+01:00

Jestem bałaganiarą. Nie ukrywam tego, wszyscy w moim otoczeniu są tego świadomi. Nie wszyscy zadowoleni, ale świadomi. Oczywiście, nie chodzi mi o bałagan taki, kiedy na biurku jeden długopis leży krzywo, a ludzie mówią "o wiesz, przepraszam, ale mam straszny bałagan". Albo nawet trochę rzeczy leży na biurku czy podłodze.

Ostatnio jednak, przerosłam chyba samą siebie. A na pewno próbowałam pobić rekord bałaganu, jaki potrafię osiągnąć w pokoju. Najlepszy bałagan uzyskuję na biurku. Jest ono dość dużą i długą płytą, co daje cudowną ilość miejsca do bałaganu. Doszłam jednak do wniosku, że to już lekka przesada. Nie pokazuję tu zdjęć mojej szafki nocnej, okolic łóżka, półek czy szuflad. Biurko aż biło po oczach swoim przepełnieniem. Wiedziałam, że trzeba posprzątać. Nie znoszę tego robić, chociaż lubię efekt końcowy. Jednak zwykle kiedy sprzątam pokój, zajmuje mi to cały dzień, a czasem nawet 1,5.

Efektem nie pochwalę się teraz, bo jeszcze jestem w trakcie. Biurko z wierzchu jest już ogarnięte, craftowa półka ogarnięta, a telewizor odkurzony. Nie omieszkam jednak pochwalić się biurkiem, kiedy posprzątam wszystko ;)

Z craftów zajmuję się teraz głównie decoupage'm. Wciągnęło mnie na dobre, do biżuterii jakoś nie mam weny (w przeciwieństwie do kolczyków decoupage'owych). Efektów nie mogę pokazać, bo jedna para idzie na prezent, a drugą zabrała mama, żeby koleżankom w pracy pokazać ;) Dokupiłam jeszcze parę drewnianych przedmiotów, więc będzie ciekawie. Chciałam napisać ocenę zakupów koralikowych, ale myślę, że zrobię to na dniach.

Tyle u mnie. Do napisania.

Zakupów Czar

2010-02-18T10:53:00.006+01:00

Kto ich nie kocha? Fakt, że każdemu zakupy innych rzeczy sprawiają przyjemność. Nie da się jednak zaprzeczyć, że zakupowa magia potrafi udzielić się każdemu. Ponieważ zaczynało brakować mi drewienek do biżuterii postanowiłam zafundować sobie małe uzupełnienie zapasów. Wpadłam przy tym na pomysł, aby opisywać swoje doświadczenia, z różnymi sklepami internetowymi czy sprzedawcami na allegro. Każdy woli wiedzieć czy nie kupuje kota w worku - warto dlatego podzielić się swoimi odczuciami.

Przed jakąś godziną przyszła do mnie paczka ze sklepu internetowego DREWLANDIA.PL. Moim problemem w zakupach materiałów do decoupage'u jest to, że nie ma sprzedawcy, który miałby WSZYSTKO czego mi potrzeba (dodatkowo w rozsądnych cenach). Po analizie parunastu ofert wybrałam właśnie Drewlandie. Ceny okazały się dla mnie przystępne. Bazy kolczyków kosztowały od 0,45 zł do 0,60 zł. Dodatkowo do tego kupiłam 2 zakładki (1,60 zł sztuka) oraz wieszak normalny i dziecięcy (4,70 zł duży, 4,20 zł mały). Zaletą, ale też wadą jest wysyłka tylko kurierem przez GLS bez względu na zakup. Jeśli jednak kupujemy dużo lub w parę osób to cena 12,99 za wysyłkę jest bardzo przystępna. W szczególności, że zamówienie przyszło szybciutko - pieniądze przelałam we wtorek, w środę poinformowano mnie o wysyłce, a już dziś jest moja przesyłka ze mną. Oto jak wygląda zawartość:Wszystko jest naprawdę świetne. Wieszaki są tak cudowne, że nie mogę przestać ich dotykać ;) Dobrze wykonane, bardzo precyzyjnie, praktycznie brak ubytków. I ten zapach... Zakładki i bazy do biżuterii również w porządku - mają swoje drobne ubytki, ale kupując już drugi raz przywykłam do takowych w produktach małych ze sklejki. Nie jest jednak jakoś szczególnie źle. Otwory w drewienkach są trochę większe niż w moich poprzednich zakupach z czego bardzo się cieszę. Wygodniej będzie z nimi pracować.
Sklep otrzymuje ode mnie:
Szybkość wysyłki: 10/10
Ceny: 8/10
Stan faktyczny produktów: 9/10
Średnia ocena: 9/10

Co u mnie w kwestii craftowej? Skończyłam kolczyki, które pokazywałam ostatnio. Ostatecznie przyjęły taką formę (zdjęcie bardziej oddające wygląd niż to ostatnio, choć mogłoby być trochę jaśniejsze).Biję się z myślami, czy wstawić je na sprzedaż do prototypu. Ciągle nie jestem przekonana ich galerią internetową, więc... okaże się niedługo.

Za parę dni kolejna paczka u mnie, znów może coś będę oceniać ;) W końcu taka moja dziennikarska praca :P

I po walentynkach

2010-02-16T08:51:00.003+01:00

Jak każde święto i Walentynki 2010 zakończyły swój żywot. Mam nadzieje, że spędziliście ten czas miło, bez zbędnego zamartwiania się. Ja jak obiecałam - pokazuję co przygotowywałam na tę okazję.

Po 1 - Kartki. Mam taki zwyczaj, że chociaż kilku znajomych obdarowuję kartkami. W końcu to miłe dostać kartkę w tym dniu. Ucząc się na pewne zaliczenie wpadłam na pomysł jak chciałabym, aby wyglądały. Wiem, że nie jest to coś, do czego przywykły wszystkie Scraperki. Nie są one szczególnie fikuśne, ani wyjątkowo ozdobne. Ostrzegam również, że nie jestem zawodową rysowniczką, więc rysunki są jakie są. Najważniejsze, że starałam się jak mogłam.

Chętnie wysłucham opinii na ich temat, bo kompletnie nie wiem co o nich myśleć ;)

Dla mojego M. przygotowałam coś, co obiecałam mu już dawno temu. Pokazywałam tu już dawno temu Montiego. Monti aż tak przypadł do gustu M., że poprosił o stworzenie Klaudii. Sam nawet wybrał włóczkę i imię ;) Klaudia leżała w kącie, a ja przy każdej okazji obiecałam sobie, że ją dokończę. Oto Klaudia. Jak każdy kot uwielbia wylegiwać się na słońcu. Nie pogardzi kubkiem dobrej herbaty. Podkochuje się w Montim, ale jest od niego wyższa co przysparza im trochę problemów. Zwykle leży na monitorze i obserwuje M. podczas wszystkiego co robi ;) Z pewnością w przyszłości pojawi się więcej zdjęć Klaudii w akcji.

Na walentynki przygotowałam też bloku czekoladowego, który u nas w domu potocznie nazywamy czekoladą. Kupiłam specjalnie na tą okazję (w promocji w Lidlu) formę silikonową na 8 serduszek. Niestety - zdjęć brak, ale obiecuję, że przy najbliższym wykonaniu zaprezentuję wyniki.

Kupiłam dodatkowo 2 paczki serwetek. Gdy tylko wróciłam do domu, wiedziałam, że z jednego wzoru zdecydowanie muszą powstać kolczyki~!

Jeszcze bez bigli, ale efekt całkiem niezły.

Tyle u mnie ostatnimi dniami.
Pozdrawiam i do przeczytania :)

Takie tam

2010-02-12T19:58:00.002+01:00

Wpis pokazujący jakiekolwiek crafty, przy dobrym wietrze pojawi się 14 lutego wieczorem. Przez najbliższe dni nie będzie mnie w domu, wrócę dopiero w niedziele. Dlatego już dziś życzę wam romantycznych, ciepłych i przyjemnych Walentynek ♥ Nawet tym, którzy ich nie obchodzą. Jeśli nie macie drugiej połówki to spędźcie ten czas z przyjaciółmi i im podarujcie symboliczną kartkę. Od razu będzie sympatyczniej :)

Dziś znów przeszła moją głowę myśl o przetestowaniu samej siebie. O tym, aby spróbować przełamać swoje słabości i spróbować czegoś nowego. A czego? Poza wiecznym marzeniu o skutecznym przejściu na dietę, chciałabym zmienić swoje podejście do zakupów. Trochę "zwolnić". W jaki sposób? Przez przykładowo pół roku nie kupowałabym nowych ubrań, jeśli kupowałabym coś nowego to tylko handmade. Sortować śmieci. Książki tylko z biblioteki albo antykwariatu. I inne tym podobne pomysły.

Ale to tylko luźny pomysł... A czy wy macie jakiś taki "plan marzenie"?

Tymczasem

2010-02-07T16:41:00.003+01:00

Tymczasem nic się nie dzieje. Działo się 4 lutego - prowadziłam warsztaty z robienia biżuterii. Te jednak nie w pełni potoczyły się tak jakbym to sobie wyobrażała, wolę więc pominąć ten temat. A wnioski i lekcje jaką z tego zdarzenia wyniosłam zachowuje dla siebie.

Przez najbliższe parę dni prawdopodobnie nic nie wrzucę. Zbliżają się walentynki, ja szykuję się na tą okazję, dlatego nie pokazuję efektów, ani nie mówię co szykuję. Że tak powiem - moja słodka tajemnica.

Do zobaczenia za jakiś czas.

P.S. Znowu nie wygrałam Candy... to takie... przygnębiające.

NOCNY EDIT:
Chodziło to za mną już jakiś czas, a skoro Lidia narzeka, że jej nie inspiruję... Wrzuciłam z boku w menu paski procentowe z moimi projektami/pomysłami. Póki co wszystko ma 0% ponieważ jest w fazie pomysłu ;)

Pudełko

2010-02-03T11:00:00.009+01:00

Raz na jakiś czas nachodzi mnie moje regularne marzenie: "Ach... Gdyby tak wyjechać do Japonii". Japonia dla mnie jest ziemią obiecaną, mekką. Myśl o wyjeździe tam - kiedyś, jakoś - jest czymś co potrafi rozrywać mnie od środka z podniecenia. Są momenty, kiedy uderza mnie to ze zdwojoną siłą. Dzieje się tak, gdy widzę coś związanego z Japonią - crafty w wykonaniu japońskim (o tym pisałam już kiedyś), Mangi dotyczące życia w Japonii, ale ostatnio natchnęło mnie jedzenie. Ale nie konkretne danie. Nie sushi, którym jesteśmy otoczeniu z każdej strony. Chodzi mi o Bento.

Bento mówiąc w skrócie to jedzenie w pudełku. Jedzenie, które generalnie jest porcjowane i podzielone raczej na jeden kęs. Do tego zapakowany jest ryż (w formie kulek lub nie), czasem sos sojowy. Wszystko to w zgrabnym, często piętrowym, pudełku. Po polsku można by to nazwać drugim śniadaniem. W Japonii można kupić gotowe bento w sklepach, restauracjach czy na stacjach kolejowych. Generalnie jednak robione jest w domu.

Nie będę rozpisywała się nad rodzajami bento. Ja stałam się fanką bento ozdobnego, w stylu kawaii (jap. słodki, uroczy). W nim wszystko rozchodzi się oto, aby było ślicznie. Jedzenie w kształcie zwierzątek, czy postaci z anime? Proszę bardzo! Mordki, uśmieszki, oczka, łapki - wszystko znajdzie się tutaj.

(zdjęcia luckysundae z Flickr)

Istnieją całe książki, miliony akcesoriów, służące stworzeniu/wycięciu/ułożeniu/nadaniu kształtu jaki nam się tylko zamarzy. Dziurkacze, które wycinają nam z nori (płatów wysuszonych wodorostów) te wszystkie urocze buzie, serduszka, gwiazdki itp. Specjalne foremki do jajek na twardo czy ryżu, aby nadać im odpowiedni kształt myszki lub innego samochodzika.

Marzy mi się mieć pudełko do bento, masę akcesoriów, jakieś książki, pałeczki, małe słodkie widelczyki czy specjalne wykałaczki. Oczywiście szczęśliwa bym była, gdybym mogła spróbować oryginalnych dań serwowanych przez japońskie mamy swoim pociechom czy mężom. Dla każdego kogo zaciekawił temat polecam stronę Just Bento. Strona jest w języku angielskim, ale znajdziecie tam więcej informacji o bento, przepisy do wykonania (nie tylko z japońskich składników) i wiele innych rzeczy. Ideą autorki jest to, aby wprowadzić bento do swojego menu w celu kontrolowania jedzenia, czyli aby pomóc zdrowemu odżywianiu. Na stronie można znaleźć planery tygodniowe bento oraz posiłków do wydrukowania. Polecam każdemu, kto lubi spróbować czegoś nowego w życiu.

To byłoby na tyle :)

Zaczynam nowy projekt

2010-02-01T22:23:00.003+01:00

Ale zanim przejdę do projektu - trochę nowych kolczyków decoupage.Obie pary mają jakieś mankamenty: serwetkowe w paski nadal wymagają treningu w przyklejaniu, zaś ciasteczkowe - jeden papier namókł trochę bardziej i jeden jest lekko jaśniejszy. Ale skoro te w paski zostają dla mnie, a te w ciastka podobają się nowej właścicielce to problem rozwiązuje się sam ;)

Pora jednak na pewną informacje. Hobbystycznie (bardzo) zajmuję się tworzeniem różnych grafik. Kiedy weszłam w posiadanie bloga, postanowiłam sama go ozdabiać, a nie pobierać tła od innych. Po jakimś czasie, odezwała się do mnie z problemem graficznym Klaudyna. Ja rozwiązałam ten problem robiąc tło i banner na bloga specjalnie dla niej. Wtedy właśnie pomyślałam: "A dlaczego nie robić czasem jakiegoś tła i nie wrzucić go dla innych?". Od myśli przeszłam do czynów i.... Zapraszam do mojego bloga z tłami~! W przyszłości planuję jeszcze umieszczać tam dodatkowe grafiki czy całe szablony. Na razie umieściłam pierwsze tło inspirowane zimą. Zaglądajcie, oceniajcie, komentujcie - chętnie poznam waszą opinię.

To by było na tyle - do następnego :)

I tak, i nie

2010-01-24T11:32:00.006+01:00

Dopadł mnie spadek formy. Wydaje mi się, że spadki formy zdarzają się każdemu, chociaż czasem jak czytam blogi niektórych widzę tylko pełną, piękną twórczość i czysty geniusz. No i brak gorszych dni. Powód takiego stanu u mnie trudno wytłumaczyć. Może to z powodu "tych dni", może z nieznanej przyczyny. Ogólnie jednak jestem z siebie niezadowolona: nie potrafię czytać wzorów szydełkowych (więc nie zrobię sobie szala), nie potrafię robić na drutach (co każdy potrafi, a ja jak odłożę na 10 minut robótkę to zapominam z czym to się je), nie potrafię w około obkleić świecznika serwetką (tak ładnie, żeby wzór był jednostajny)... Oczywiście wszystko to inne crafciarki potrafią na 5+ - tylko ja nie.

Wczoraj jednak postanowiłam zrobić ciastek, żeby jakoś przełamać to wszystko. Czekoladowych "Całusków pani Darling" z książki pani Małgorzaty Musierowicz.Dla zainteresowanych - przepis z książki "Całuski pani Darling" M. Musierowicz. Pełno tam przepisów literackich typu Ciastka Ksantypy, Śniadanko Sherlocka Holmesa czy Złociste biszkopciki Ani Shirley. Wszystko łatwo i przyjemnie - chociaż przyznaje się, że poza "całuskami" nie próbowałam innych przepisów.

Całuski pani Darling
Składniki: 3/4 tabliczki gorzkiej czekolady, 1/2 kostki masla, 1/2 szklanki cukru, 1 jajko, 1/2 łyżeczki proszku do pieczenia, 2 szklanki mąki
Wykonanie: Rozpuścić czekoladę w rondelku włożonym w garnek z gotującą się wodą. Zostawić czekoladę do lekkiego wystygnięcia. W tym czasie ubić w mikserze masło, cukier i jajko. Do puszystej masy dolać czekoladę, szczyptę soli, proszek do pieczenia i mąkę. Wszystko wymieszać łyżką, a potem wyrobić ciasto na stolnicy. Następnie ciasto chowamy do worka i lodówki na przynajmniej godzinę. Potem już tylko wyciągamy, wałkujemy (grubość około pół centymetra), wycinamy i pieczemy ok. 20 minut w piekarniku nagrzanym do 120 stopni.
Uwagi własne: 1. Osobiście ciastka piekę w temperaturze ok. 130-140 stopni; 2. Ciastka gdy je wyciągamy mogą wydawać się miękkie, ale potem dość szybko stają się kruche i pyszne; 3. Lubię dodawać do nich pokruszonej czekolady - należy tylko uważać, aby kawałki nie były za duże, inaczej ciasto ciężko się wałkuje; 4. Gdy wałkuje ciasto ma ono grubość pomiędzy 0,5-1cm

Na dowidzenia, dokładam wam zdjęcie mojej kochanej Inki zrobione wczoraj :)

Luzik Lajcik

2010-01-22T11:12:00.003+01:00

Nareszcie! 3 tygodnie wolnego. Może nie takiego sensu stricto wolnego, ale... Ćwiczenia i większość egzaminów zaliczona (nawet z sensowynymi ocenami). Pozostał tylko jeden egzamin z Historii RiTV oraz "wykład z oceną". To jednak przynajmniej będzie odbywało się z tygodniowymi odstępami, więc spokojnie znajdę czas dla rozrywek wszelakich. No i odpoczynku. Przy dobrym wietrze będę nawet miała ok. 1,5 w pełni wolnego. Żyć nie umierać!

Planów na ten czas trochę jest: posprzątać porządnie, decoupage'ować, biżuteriować, poznać się bliżej z maszyną do szycia... Nie wspominając o rocznicy, walentynkach i warsztatach (które wreszcie może się odbędą, ale o tym kiedy indziej). Jestem pełna optymizmu i siły - żeby mnie tylko nie opuściły ;)

Wczoraj dokonałam przełomowego zakupu. Kupiłam PORZĄDNY lakier do decoupage'u. Z tego miejsca pragnę powiedzieć, że lakier firmy MAIMERI z serii Idea Decoupage najzwyklej w świecie jest do... niczego. Za to TO-DO AQUAGEL Błyszczący... No cud miód i orzeszki! Schnie jak ta lala, ślicznie wygląda i nie jest cały czas "lepiący". Nie wiem jak jego ceny wachają się w internecie, ale ja kupiłam 200 ml za 36 zł z groszami. A wart jest każdego grosika. Dzieki temu zakupowi mogłam dokończyć mój "duży" projekt - kubek na długopisy.Zaczęłam go robić w czasie świąt, ale z racji marnego lakieru czekał na lepszy moment. Doskonale wiem, że idealny nie jest. Mogłam lepiej ułożyć na nim kwiatki, serwetka mi się rozpadała podczas klejenia (była wyjątkowo delikatna). Poza tym nie opracowałam jeszcze jakiejś dobrej metody klejenia bez "włosków". Kubek jednak jest zrobiony dla mnie, a ja jestem z niego zadowolona. Najważniejsze w końcu, żeby obdarowany był zadowolony ;)

Jak widać zrobiłam wreszcie logo do mojego bloga. Znając mnie dokonam pewnie jeszcze paru przeróbek, jak znajdę wolną chwilę. Ciekawi mnie jednak wasze zdanie na jego temat, więc śmiało piszcie w komentarzach swoją opinię :)

To by było na tyle. Pozdrowienia ze słonecznego, ale zimnego Olsztyna - Kuna domowa Shere

Lenistwo do potęgi N

2010-01-17T19:24:00.005+01:00

EDIT 19.01.10 - Okazało się, że moje lenistwo tamtego dnia sięgnęło szczytu. Mój ukochany M. nie omieszkał zwrócić mi uwagę, że nie "redaguję" swojego bloga. Notka ta ma więc sporo błędów ;) Byłam najwyraźniej tak leniwa, że nawet pisać sensownie mi się nie chciało.

A dokładniej lenistwo w nauce ;) Właśnie powinnam uczyć się z historii radia i telewizji, aby zaliczyć ćwiczenia. Odkładam to od 15stej - ostatecznie pewnie zacznę o 20 :P Oczywiście, jest to nieodpowiedzialne i nie pochwalam takiej praktyki! (żeby nie było...)

Wczoraj miałam sporo weny i powstało trochę biżuterii.Z wszystkich dzieł jestem bardzo, ale to bardzo dumna~! Moim oczkiem w głównie te niebieskie - wyglądają niepozornie, ale wisząc mają mnóstwo piękna. Zostały bardzo szybko kupione. Reszta wciąż czeka ;) Mam nadzieję, że mój gust nie jest jakiś dziwny i ktoś podziela moje zdanie.

Po raz kolejny mam wielką fazę na Candy. Szukam, patrzę i wyszukuje smaczków. Oto kolejny - aż mi ślinka cieknie... Ty razem do komplet materiałów. Candy organizuje blog sklepu www.jednoiglec.plMateriały są jak marzenie - szkoda nie spróbować!

U mnie byłoby tyle. Muszę się szybko ogarnąć, bo nauka czeka...

WOW CANDY

2010-01-14T14:21:00.002+01:00

Przeglądając blogi natknęłam się na FANTASTYCZNE, WYMARZONE CANDY~!

Candy znajduje się na blogu scrap.com.pl . To byłoby dream come true wygrać je...

Piszę tylko o tym, ponieważ sesja się zbliża. Jak wiadomo wszystkim studentom okres przed bywa często gorszy niż sama sesja, więc póki co nie mogę się "zabawiać" tylko dopinam na ostatni guzik wszystkie kolokwia, prace, zaliczenia. Ale jeśli dobrze pójdzie, niedługo będę miała parę dni wolnego...

Etuja

2010-01-09T12:15:00.003+01:00

Rok 2010 rozkręca się - ledwo człowiek się obejrzał, a już prawie połowa miesiąca. I jak co roku zbliża się zimowa sesja egzaminacyjna. Zamiast nauki człowiekowi w głowie inne rzeczy: telewizja, komputer, biżuteria, szydełko. W nauce lub przygotowywaniu wszelakich prac zaliczeniowych nie pomaga mi to, że przyjęto mnie do galerii Prototyp.pl. Tam możecie oglądać oraz kupować różnorakie moje prace. Czas zweryfikuje co z tego wyjdzie. Ważne, że wreszcie mnie gdzieś przyjęli.

Wraz z mamą stałyśmy się posiadaczkami nowych telefonów. Ponieważ ja nad swoim trzęsłam się jak galareta, zrobiłam mu etui. Mama widząc co robię też sobie zażyczyła. Z etui mamy (rudo brązowe) jestem bardzo zadowolona - jest prześliczne i przeurocze. Moje (czerwone) też miało mieć "ucho" do zapinania, ale pomysł umieszczenia takiego zapięcia przyszedł mi jak skończyłam. Stąd tylko guzik ozdobny.

Dużo więcej nie mam dziś do powiedzenia. Jest spokojnie i dobrze, a to jest najważniejsze.

Candy Noworocznie

2010-01-02T11:25:00.003+01:00

Nie wiem jak wam, ale mi Nowy Rok zaczął się bardzo dobrze! Wręcz cudownie. Miło, zabawnie i przyjemnie. Tak pozytywnie nastawiona dziś napiszę tylko o Candy, w których biorę udział:

U Zielonookiej - urodzinowo do 28 stycznia

U Mamoon - do 16 stycznia

Próbuję, może tym razem się uda :)

Ostatni wpis

2009-12-31T12:37:00.002+01:00

Oczywiście ostatni w tym roku ;) Chociaż bardziej piszę dla siebie to i tak będę to robić dalej.

Nareszcie skończyłam moje wyzwanie robótkowe na Craftladies.org~! Lil zadała mi wykonanie kudałtego pieska z oklapniętymi uszkami, który służyć miał jako breloczek. Poza materiałami, jak widać dostałam przepis na trufle, który będę musiała wykorzystać w nowym roku :) Trochę zajęło mi ogarnęcie wzoru na pieska, którego użyłam. Poza tym rozplanowanie jak najlepszego zużycia materiałów. Udało mi się zapomnieć o przyczepieniu zawieszki do breloczka, no ale jakoś wybrnęłam. Oto co uzyskałam i co pozostało:
Piesek początkowo nie podbił mojego serca (wręcz mi się nie podobał), ale ostatecznie zostawiłam go i wesoło dynda koło kluczy.

Pod choinką znalazło się trochę drewna do decu, więc już w Wigilijną noc trochę pokombinowałam. W trakcie prac jest kubek na długopisy. Udało mi się zakończyć kolczyki - ciastka. Planowałam je od momentu jak tylko kupiłam sobie papier. Nie mam zbyt dużo czasu, aby się rozpisywać w tym momencie, ponieważ muszę już uciekać. Impreza sylwestrowa za 7 godzin, ale oczywiście wszystko trzeba zrobić na ostatnią chwilę.

Z tego miejsca życzę wam Szczęśliwego Nowego Roku 2010: żebyście szybko przyzwyczaili się pisać inny rok w dacie, żeby w 2012 nie było końca świata i żeby było lepiej, choćby odrobinkę, nawet jest jest dobrze.

Święta

2009-12-25T14:14:00.001+01:00

Wesołych świąt! Niech wena nas nie opuszcza, a głowy będą pełne pomysłów.
Poza tym śniegu, ciepła, prezentów i spokoju.

Pierniczki

2009-12-22T13:47:00.004+01:00

Już za dwa dni Wigilia. Nawet nie wiem, kiedy ten czas zleciał. A tyle roboty jeszcze przede mną. Jutro czeka mnie prawdopodobnie szalony dzień. No ale w końcu potem odpocznę i zrelaksuje się... (jakbym do tej pory się nie relaksowała ;) )

Od zeszłej środy, w domu już są upieczone pierniczki. Przyszła pora, aby je ozdobić. Zwykle, zajmuje się tym mama, która ma do tego świetną rękę. Mi brakowało zwykle odwagi - nie czułam się dość pewna w tym. Wczoraj, kiedy nie było mnie w domu mistrzyni ceremonii postanowiła zająć się lukrem. Gdy wróciłam do domu, okazało się, że była zmęczona, lukier jej wyszedł za rzadki, nie chciało jej się zajmować tym i w ogóle...

Postanowiłam więc zająć się tym faktem. W głowie miałam ciągle wszystkie odcinki świąteczne Nigelli Lawson, gdzie przy klasycznych amerykańskich świątecznych piosenkach, gotuje w myśl zasady "Gotowanie ma sprawiać przyjemność". I z takim założeniem siadłam do zdobienia. Bez napinania i stresu. Zrobiłam sobie Rooibos waniliowy, radio grało świąteczne utwory.

Lukier, który stosujemy składa się z cukru pudru i soku z cytryny. Cała rzecz polega na utarciu w odpowiednich proporcjach te składniki. Lukier nie może być za gęsty, ani za rzadki. Nie używamy żadnych specjalnych przyrządów poza tym. Zwykłe woreczki śniadaniowe z lekko uciętym rogiem - co również wymaga oka, ponieważ dziura nie może być ani za duża, ani za mała. Wszystko jednak poszło po mojej myśli!

Muszę przyznać, że z wyników jestem zadowolona. Duma mnie rozpiera, mówiąc nie skromnie. Więcej zdjęć, możecie znaleźć na moim Flickr.

Na mnie już pora - szydełko wzywa. Do jutra muszę coś ukończyć, a łatwo nie będzie...

Po koncertowo i Świątecznie

2009-12-19T21:30:00.004+01:00

Brzydko nakłamałam mówiąc, że napisze w poniedziałek. Jak widać nie napisałam - chociaż takie były plany! Teraz kiedy minęło trochę czasu trudno mi dobrze oddać to co się działo, ale postaram się jak najlepiej.

Przez większość poprzedniego tygodnia szykowałam się do niedzielnego kiermaszu. Poszukiwania formy, kupno, eksperymenty z gipsem, robienie biżuterii... Muszę przyznać, że stresik był. A czy się wyrobię, czy wyjdzie wszystko jak trzeba... Niestety nie zrobiłam zdjęć biżuterii, ale ozdób gipsowych tak!

Gips po paru eksperymentach kupiłam ceramiczny w sklepie plastycznym. Foremka firmy EberhardFaber. Początkowa koncepcja jak wspominałam była taka, żeby posprayować gotowe rzeczy na złoto lub srebrno i tyle. Spray niestety zwyczajny nie zadziałał, malować farbami akrylowymi dość dokładnie nie potrafię. Ostatecznie najprostsze rozwiązanie okazało się najlepsze - trochę rafii i naturalnego sznurka, a efekt moim zdaniem bardzo przyjemny.Na samym kiermaszu charytatywnym podczas koncertu nie udało mi się sprzedać wiele z rzeczy, które przygotowałam. Niewiele jednak nie oznacza, że mało uzbierałam. Z samych moich rzeczy udało mi się uzbierać 180 zł.

Na koncercie odbywała się również licytacja. Koleżanki zaproponowały, abym dała coś specjalnego. I podarowałam naszyjnik z burszytami i szklanymi koralikami Jablonexu w starym złocie. Nie pamiętam nawet, czy wrzucałam go tutaj, ale teraz umieszczam z pewnością lepsze zdjęcie.
Oto moja duma. A dlaczego? Nie wiem jakim sposobem, ale naszyjnik poszedł na licytacji za 400 zł! Wiem, wiem... Szok. Wszystko jednak na cele wyższe. A to w końcu najważniejsze.

U mnie poza tym roboty, a roboty. Przypomniało mi się o prezencie, który mam wykonać. Muszę też wykonać wazwanie, które otrzymałam od Lil na Craftladies. Na szczęście na to mam czas do 30 grudnia... Postaram się pisać trochę częściej. Teraz pora spać się i grzać się... Świątecznie jest i jest cudownie!

P.S. Zapraszam również na candy MAKOWE POLE. Więcej informacji jak zawsze w kolumnie z prawej :)

Trailer

2009-12-14T00:33:00.001+01:00

Już dziś (choć ledwo się to "dziś" zaczęło) wpis very happy podsumowujący wielkie starania i wynik koncertu charytatywnego!!!

Jak tylko wypocznę i ochłonę - a miałam napisać to teraz...

Praca wre

2009-12-07T07:08:00.003+01:00

Jak już pisałam wcześniej, zaproponowano mi, żebym wsparła koncert charytatywny wystawiając jakąś moją najlepszą biżuterie na aukcje oraz żebym rozstawiła się na kiermaszu. Zgodziłam się i powoli szykuję się do tego otóż koncertu. W praniu również zostałam poproszona o jakieś propozycje/pomysły na to jak wykonać 20 zaproszeń. Ja zamiast zasugerować, postanowiłam je osobiście wykonać. Pomimo masakrycznej migreny w niedzielę udało mi się skończyć je w weekend. Jako, że kończyłam je na oczach K. i N., one zabrały je od razu do przekazania dalej. K. na szczęście zrobiła zdjęcia. Z flashem, więc słabo widać, że kartka jest bordo, gwiazdki złote, choinki ciemno zielone, a papier lekko podzółknięty. Ale i tak wrzucam zdjęcia ;)
Jak na szybkie tempo, jestem z nich całkiem zadowolona. Wygląd kartki był inspirowany starym zaproszeniem na ślub, które przekazano mi kiedy powiedziałam, że podejmę się zadania.

Teraz chcę załatwić jakąś formę do gipsu świąteczną, najlepiej świecznik, zrobić tonę odlewów, potraktować je złotym/srebrnym spray'em, aby wprowadzić sprzedaż hurtową ;) W końcu cel szczytny. Z tego miejsca oczywiście serdecznie zapraszam na ten koncert, który odbędzie się 13 grudnia o godzinie 19 w Państwowej Szkole Muzycznej w Olsztynie. Odchód ze wstępu, kiermaszu i licytacji przeznaczony jest na operację dla małego chłopca. Poza tym można spotkać mnie, a czyż to nie jest kusząca oferta? ;)

Pora również na małą informacje o Candy. W menu z prawej strony pojawiły się nowe Candy: Moje kreacyjki, Scrapbooking i inne Patis oraz Twórcze Wytworzy Mana J..

Następnym razem napiszę o tym co przyniósł mi Mikołaj ;)

That'a all folks!

Testy

2009-12-05T10:29:00.003+01:00

Od już paru dni codziennie mówiłam sobie, że napiszę nową notkę. Jak widać piszę dopiero dzisiaj. Lepiej późno niż wcale (choć i tak nikt tego nie przeczyta).

Nareszcie doszło do moich wymarzonych "eksperymentów" - nareszcie zaczęłam bawić sie Decoupage'em. Już od dawien dawna miałam takie marzenie. Wtedy jednak (4-5 lat temu?) ceny tego były większe lub bardziej dla mnie nie dostępne. Teraz na szczęście są możliwe. Jak już pisałam wcześniej zakupiłam sobie to i owo i zaczęłam testy. Pierwsze testy wyszły tak:
Wybaczcie marne zdjęcie, ale nie będę aż tak się starać, żeby pokazać kombinacje ;)

Wczoraj odwiedziła mnie wieczorem pani Ela (koleżanka mamy) i dostałam małą lekcje na temat tego i owego z Decu. Nie ma to jak wiedzieć więcej. Niestety wiedza ta zwiększyła moje potrzeby - teraz tylko chciałabym więcej, więcej, więcej! Drewniane przedmioty, dwuskładnikowy crackle, porporina, bitum. Te właśnie rzeczy możecie mi kupować na święta ;)

Poza tym przyszła do mnie paczka z moim prezentem na mikołajki! Otrzymałam moje cudowne nowe koraliczki (koralików nigdy za wiele). Kupiłam 2 paczki mixów oraz pare opakowań konkretnych koralików. Nie będę się rozpisywać tylko pokaże jak wyglądają.Nie będę się już dalej rozpisywać i po prosty tym optymistycznym akcentem zakończę tę notkę. Życzę wam miłego 6 grudnia!

Pierwszy Grudnia

2009-12-01T21:05:00.003+01:00

Zaczął się grudzień. Ostatni miesiąc roku, który bardzo lubię. Szczególnie jeśli dopisuje śnieg i zimowa pogoda. Nastrój, zapachy, klimat, dużo wolnego czasu - to wszystko daje mi wiele radości. Pisząc tą notkę jestem dość zmęczona, więc myśl o nadchodzących dniach jest dla mnie swoistym światełkiem w tunelu. Ostatnio jakoś ciągle coś budzi mnie w nocy, a przecież mam zajęcia. Ale jeszcze trochę, do przyszłego tygodnia i czeka mnie trochę relaksu. Póki co nastrajam się Nigellą Lawson w wersji świątecznej. Duże ilości tej cudownej kobiety potrafią zdziałać na mnie cuda.

W weekend ponownie odbyły się warsztaty witrażowe. Zrobiłam to i owo, żadnej dużej formy, ale pokazuję to co mnie najbardziej zadowala. Kolczyki, broszki oraz wisiorek:Witraż, chociaż jest ciekawy, nie jest dla mnie. Ciekawie się tworzy, efekty potrafią być cudne. Ale musiałabym usiąść spokojnie w domu, bez pośpiechu czy parcia. Mieć wszystko pod ręką. To jednak niewykonalne, więc na jakiś czas rezygnuję z witrażów. Poza tym otrzymałam zakaz od M. ;) Wszystko z powodu "małego" oparzenia, kiedy przez nieuwagę złapałam palcami lutownicę. Trochę zajmie gojenie, ale będzie dobrze.

Wpis krótki, bo właścicielka bloga zmęczona. Ale przynajmniej zaczęłam miesiąc od wpisu, tak jak chciałam.

Black Friday

2009-11-27T09:47:00.005+01:00

Jak widać na blogu zaszła pewna zmiana. Postanowiłam zmienić układ kolumny (i ich ilość) w celu lepszej organizacji przestrzeni ;) Dwie kolumny pomogły mi podzielić dodatki, które się w nich znajdują. Wygląd wymaga jeszcze paru kosmetycznych poprawek oraz nowej grafiki na logo. Prawdopodobnie zrobię ją w momencie, kiedy nie będzie mi się chciało uczyć na egzamin w poniedziałek. To jednak jest normą i nikt nie powinien się temu dziwić.

Szykując się do napisania tej notki zauważyłam dopiero, że listopad 2009 odchodzi w niepamięć. Nastąpi na szczęście po nim grudzień - miesiąc, który osobiście bardzo lubię. Konkretnie lubię okres przed i po świąteczny. Grudzień w takim wypadku jest jak znalazł. Z myślą właśnie o świętach we wtorek postanowiłam nabyć parę rzeczy, aby umilić sobie przygotowania i wprawić w świąteczny nastrój.
Kupiłam sobie foremkę do ciastek w kształcie Gingerbread Man'a w Home&You oraz komplet dziurkaczy ozdobnych w Tchibo. Może dokupię jeszcze parę rzeczy w H&Y - gdybym mogła, zamieszkałabym w tym sklepie i się z niego nie wyprowadzała.

W środę byłam również na zakupach - tym razem imieninowych z ciocią. Postanowiłam zająć się decoupage'em, więc od razu powędrowałam do JOKO Art w Olsztynie, aby nabyć zestaw podstawowy - 3 pędzle (każdy do czego innego), klej To-Do, crackle jednoskładnikowy To-Do oraz 2 arkusze papieru To-Do. Lakier mam kupiony z czasów moich eksperymentów z lakierowaniem FIMO. Najbardziej szczęśliwa jestem z papieru. Zakochałam się w nich na zabój i już nie mogę się doczekać lekcji. Mam nadzieje, że wypalą w przyszłym tygodniu.

(obrazki ze strony Artizana.pl)

Mając wreszcie klej dokonałam pewnej próby. Zawsze chciałam robić szklane magnesy/wisiorki/itp. Na warsztatach witrażowych skradłam za pozwoleniem 4 szklane kamyczki. Jeden nareszcie został wykorzystany.
Próba wyszła całkiem nieźle, choć muszę rozwiązać jakoś problem magnesu. Czytałam, ze ludzie przyklejają takie proste, płaskie magnesy, na których zwykle umieszcza się reklamy i dodaje do wszelakich margaryn lub jogurtów. Taki magnes średnio spełnił rolę u mnie. Kamyczek choć trzyma się lodówki, robi to tylko na słowo honoru.

Warsztatów modelinowych z MOK'u nie opisałam, wychodząc z założenia, że jeśli o kimś mówić to dobrze. Było jak było - mogło być lepiej. Oczywiście jednak nie jestem zrażona tym i w weekend idę na "sprawdzone" warsztaty witrażowe. Poza tym sama powinnam zebrać się w sobie i trochę lepiej opracować warsztaty szydełkowe, które poprowadzę w Planecie11. Wszystkich z Olsztyna zapraszam 05.12, jeśli nie znacie podstaw i chcecie zrobić etui na komórkę komuś w prezencie. Okaże się również jak sprawdzam się w roli nauczycielki. Prawdopodobnie, jeśli pójdzie mi nieźle, czeka mnie trochę więcej warsztatów do prowadzenia, ale nie zapeszam.

Byle do 2 grudnia! (bo 1.12 nie będzie fajny...)

P.S. Tytuł wpisu odnosi się do Święta Dziękczynienia w USA, które było wczoraj. Święto zawsze występuje w ostatni czwartek listopada. Piątek po nim, zwany Black Friday, zwykle jest wolny i postrzegany jest jako początek sezonu Bożonarodzeniowego w sklepach.

Pieczątki, pieczątki, pieczątki!

2009-11-24T08:25:00.002+01:00

Uzależniłam się i to oficjalne! Z początku byłam jakaś uprzedzona, trochę mnie to przerastało. Ale wczoraj... BUM! Wena i tfuuurczość wypłynęła ze mnie w pełni.

Wyciągnęłam pieczątki, które zrobiłam wcześniej, jedyny dobry flamaster i tak oto wypróbowałam moje "dzieła". Najważniejsze w tym wszystkim to fakt, że zauważam postęp w moich pracach ;)Z tych oto rzeczy stworzyłam pierwszy arkusz papieru do pakowania w listki. Jestem zadowolona z efektu jaki uzyskałam. Jednak stary papier do maszyn do pisania jest świetny! Póki co tylko rozmiar A4, ale mama obiecała przynieść mi jakiś większy rozmiar arkuszy.Potem utworzyłam nowe pieczątki, z myślą o nadchodzących świętach. Oto typowy wzór amerykański, ale w końcu nie ma to jak amerykanizacja życia. Listek wymaga pewnych poprawek. Może zrobię go jeszcze raz na nowej gumce.
Oto więc koniec tej krótkiej notki pisanej tuż przed zajęciami.

Weekend

2009-11-22T12:52:00.007+01:00

Weekend co prawda jeszcze się nie skończył, ale już niedługo nadejdzie ten jakże smutny moment. Ważne jednak żeby wytrzymać do środy, kiedy kończą się ciężkie zajęcia i czekają mnie małe zakupy :)

Weekend był bardzo miły z jednego, prostego powodu. Wraz z K. oraz moim ukochany zostaliśmy wywiezieni na wieś do N. Spędziliśmy w jej domu czas od piątku wieczorem do tego rana. Streszczę to w paru słowach: relaks, śmiech i pies. Z tego miejsca mogę tylko (aż?) podziękować N. za wszystko. I TO PO STOKROĆ! (wiem przynajmniej, że ona to przeczyta)

Od jakiegoś czasu walczę z szydełkiem. Postanowiłam zrobić pewną czapkę (szczegółów nie zdradzam). Szukałam wzoru i skorzystałam z jednego, ale niestety... Czapka choć już prawie na długość dobra to na mojej głowie wygląda jak jakiś hełm.
Szlag mnie trafia, krew zalewa. Dodatkowo wku... mnie to, że nie jestem w stanie odczytać graficznych wzorów szydełkowych. Nie umiem, nie wychodzi mi. SZLAG SZLAG SZLAG!

Zrobiłam trochę biżuterii. Wiem, wiem... Prosto i mało skomplikowanie. Ale ciągle nie poprosiłam ojca o wzornik do kształtowania drutu. Oto więc:

Z serii żywioły: ZIEMIA

LODOWE GWIAZDY

KORALE FILIPIŃSKIE

Jakiś pozytywny akcent poza tym to drobny zakup, którego dokonałam parę dni temu. W Biedronce kupiłam sobie kalendarz adwentowy HELLO KITTY ;)
Wydatek był nie wielki, ale radość moja jest ogromna. Nie mogę się doczekać, aż go otworzę. Ciekawią mnie kształty czekoladek. I ciągle czuje ten jakiś świąteczny nastrój!
Wpis znów długi i jakiś taki miałki. Pewnie nie zawsze jesteśmy w stanie pisać coś ciekawego. Dziś za to, idę na kolejne warsztaty. Tym razem o biżuterii z modeliny. Mam nadzieje, że będą ciekawe.
Do następnego razu.

P.S. Dodatkowo informacje o kolejnych Candy - uzależnia mnie to!
MIGDAŁOWOMI: do 15 grudnia

MI-JU: do 22 listpoada

Z PASJI: do 29 listpoada

Zawsze jest ten pierwszy raz

2009-11-18T17:25:00.004+01:00

I dziś nastąpił. Postanowiłam wziąć udział w Candy. Dla nie zorientowanych Candy polega na tym, że ktoś (tudzież my) piszę notkę, że odda to i tamto (lub niespodziankę jakąś), należy wpisywać się pod postem i umieścić link do bloga tej właśnie osoby. Potem w jakimś określonym momencie następuje losowanie. Sama myślę, że takie Candy wykonam, ale to jeszcze trochę... Na przykład w momencie, jak ktoś będzie czytał tego bloga ;)

Candy, w którym postanowiłam po raz pierwszy wziąć udział, odbywa się u ZU-ART.
Ja zawsze jestem łasa na wszelakie koraliki, dlatego próbuję swoich sił. Może los będzie mi sprzyjał?

Co u mnie napiszę w czwartek albo piątek. Zapewniam jednak, że nie próżnuję!

"Trzynastego..."

2009-11-13T08:46:00.002+01:00

Chyba dziś każdy będzie nucił tę melodię. Z nadzieją, że nic się nie stanie. Ja wierze, ze dziś jestem "bezpieczna" w jakiś cudowny sposób. Wierzę w to i koniec.

Ale nie o piątku pisać chciałam, chociaż taki piątek nie zdarza się często. Zaczynam szykować się do "kiermaszu" charytatywnego i produkuje póki co biżuterię. Pomyślałam sobie: "Co mi szkodzi? Wreszcie zużyje troche tych mas koralików". Jeszcze nie wiem oczywiście co z tego co zrobię pójdzie na kiermasz, co może spróbuję sama sprzedać w ten lub inny sposób, co oddam na prezent, a co zwyczajnie zostawie dla siebie. Wczoraj dość sprawnie zrobiłam kolczyki. Potem próbowałam jakoś wykombinować podobne w innym kolorze, ale nie dało rady.
Postanowiłam, że będzie to seria żywiołów. Na początek: WODA

Wodzie prawdopodobnie usunę część tych czarnych koralików i zostawie tylko po kilka, ale to się jeszcze okaże.
Ostatnio mam jakąś fazę na "stare złoto". Kupiłam sobie szpilki i igły w tym kolorze, trochę bigli... i juz zaczynają się kończyć! Ale lubię ten kolor za to, że uszlachetnia wszystko. Nawet jeśli coś jest proste, od razu zyskuje innej jakości. Oto więc komplet: NATURE

Postaram się robić ich jak najwięcej teraz, choć to pewnie ostatnie zdjęcia biżuterii, jakie tutaj wrzucam. W końcu część może stać się prezentami ;)

Powodzenia w trzynastym piątku!

Nienawidzę poniedziałków

2009-11-09T21:27:00.003+01:00

Poprawiam się. Nienawidzę dni takich jak ten. Powstaje pytanie - dlaczego akurat "takich dni"?

Nienawidzę wstawać rano. Taką przypadłość ma spora część obywateli tego (i nie tylko tego) kraju. Problemy jednak narastały. Musiałam wstać o 6 rano. Otworzyłam jednak oczy i co zobaczyłam? Ciemność. Dokładnie taką samą jak ta w której kładłam się spać. Było identycznie. Gdyby nie fakt posiadania budzika w komórce, mogłabym pomyśleć, że zdrzemnęłam się ledwo chwilę. Potem poszłam pod prysznic. 15 minut, rachu ciachu i wyszłam spod niego. W pokoju ciemnica bez zmian. Jak przed chwilą sprawdziłam wschód słońca był o ok. 6:53.
O 7:18 autobus. O 8:00 ćwiczenia. Okienko. Wykład. Z wykładu z ukochanym i z O. na obiad. Z obiadu do redakcji. Byliśmy tam koło 15stej - i już zaczęło się robić ciemno. Kiedy o 16 wyszliśmy ciemność stała się faktem. Chociaż większość dnia określiłabym jako szarość. Z czarnego w szary i z powrotem w czerń. Bomba.

Zwykle jakoś to przejście przechodziło mi lżej. Jakoś to szło. Teraz ostatnio o 22 już marzę o łóżku. Na dodatek czeka mnie ciężki tydzień. Wszystko przez widmo prezentacji z socjologii oraz kolejnego artykułu. Niby dopiero poniedziałek, ale jutro od 9:45 do 18:15 na wydziale. W środę wolne i już czwartek - czyli gotowa prezentacja.

Nienawidzę wtorków. I to bez względu na pogodę. Choć przy ładniej jakoś lżej idzie. Ale jutro obudzę się, będzie trochę jasno. Skończę zajęcia i dupa.

Dla pocieszenia zaczęłam trenować nowe hobby. Pieczątki wycinane z gumek do wycierania. Oczywiście istnieją inne media niż gumki, ale są tanie i ogólnodostępne. Na początek do "rzeźbienia" nabyłam nożyk do skórek. Oraz nową gumkę. Stara gumka utraciła głowę (bo to króliczek był). Ścinki to wynik treningu zakrętasów, kółek, kwadratów i możliwości narzędzia. Usiłowałam zrobić ptaszka i listek. Cóż... Projekty mam niezłe, ale wykonanie do poprawy. Potrzebuję jednak jakąś poduszkę do stempli, żeby sprawdzić jak właściwie wyglądają na papierze. Mogę jednak tutaj napisać swoją odezwę do kraju - JEŚLI MACIE NIEPOTRZEBNE GUMKI DO ŚCIERANIA TO WIECIE GDZIE MNIE SZUKAĆ!

A mi pozostaje iść wcześnie spać i grzać się w łóżku, pijąc herbatkę z serii Grzaniec.

Krótka opowiastka

2009-11-08T09:50:00.003+01:00

Ponieważ już trochę nie pisałam, a nie chce stracić ciągłości, opowiem tam bajkę o Eli.

Ela (czyli ja) chciała iść na warsztaty z decoupage w MOK-u, żeby nauczyć się i napisać artykuł o nich. Zdjęcia miały odbyć się w sobotę, więc w poniedziałek/wtorek napisała mail z prośbą o wpisanie na listę. W odpowiedzi dowiedziała się, że niestety miejsc już nie ma, ale będzie wpisana na listę rezerwową. "Ciężkie życie" - pomyślała Ela, ale przyjęła los takim jakim był. W czwartek Ela poszła spytać się tu i tam czy może zjawić się na zajęciach w celu pozyskania materiałów do artykułu. Wszystko poszło jak po maśle.
W piątek Ela dostała mail od MOK-u, że zwolniło się miejsce i czy jednak nie chciałaby przyjść. Ela jednak nie chciała już przyjść, bo miała załatwioną naukę gdzie indziej, więc grzecznie napisała, że dziękuje bardzo, ale nie.
W sobotę Ela musiała iść do MOK-u zrobić zdjęcia i czysto teoretycznie popytać ludzi czy im się podobają warsztaty z decoupage, aby napisać w niedziele artykuł. Więc grzecznie o godzinie 17stej pojawiła się na miejscu. Jak planowała tak zrobiła. Zdjęcia przy pracy, parę ogólnych pytań. Trafiła również na moment kiedy to Pani Prowadząca rozdawała dyplomy. Jakież zabawne było to kiedy Pani Prowadząca wyczytała imię i nazwisko Eli. Ela zdziwiona powiedziała tylko, że jest tutaj, ale na warsztatach jak wiadomo nie była. Pani Prowadząca jednak rozbawiona sytuacją wręczyła Eli dyplom, bo w końcu przecież w jakiś sposób się pojawiła.

I to koniec bajki o Eli.

Pada śnieg

2009-11-04T21:17:00.005+01:00

A w sercu jakby cieplej, szczęśliwiej. Dziś znów bez własnych "dzieł", ponieważ nie zrobiłam zdjęć przed oddaniem ;) Pokaże jednak zdjęcie prezentu imieninowego, który bardzo mnie ucieszył.
Mama zrobiła mi niespodziankę i wybrała się do lumpeksu, gdzie kupiła mi taki mały pakunek włóczek. Są cudne - ta rudo-brązowa ze złotymi paskami jest po części moherowa więc jest tak miła w dotyku, że to aż boli ;)Dodatkowo muszę napisać o czymś co mnie bardzo zainspirowało, szczególnie w połączeniu z aktualnie padającym w Olsztynie śniegiem. To wspaniałe zdjęcie, znalazł mój ukochany i stwierdził, że musi mi je pokazać. I miał 100% racji ;) Aktualnie jestem w fazie myślenia o prezentach na święta itp. itd. Jakoś tak mnie nosi, jestem dziś kłębkiem szczęścia! Yay! Radość o wieczorku!

Chyba się popłaczę

2009-11-02T08:44:00.008+01:00

Ze słodkości zapewne. Z nadmiaru i niedomiaru jednocześnie.

Są takie dni kiedy bardziej niż zwykle człowiek marzy i wznosi w górę ręce z jednym błaganiem: miliony! Jak wiadomo chodzi tu o pieniądze. U każdego taki moment przychodzi z innego powodu. A na samochód, a na mieszkanie, a na konsole, a na książki... No właśnie - książki. Ludzie którzy mnie znają wiedzą, że czytam niewiele. Od czasu do czasu jakiś tomik wciągnie mnie i przeczytam ją bardzo szybko. Są jednak takie, które zawsze przyciągną mój wzrok. Którym zawsze oddam cenne godziny mojego życia. Które gdyby pojawiły się w moich dłoniach byłyby głaskane, pieszczone i oglądane tyle razy i zmieściłoby się w dobie. Mówię o japońskich książkach craftowych.
Każdy ma jakiegoś bzika, każdy jakieś hobby ma - śpiewały wieczne żywe Fasolki. Ja fascynując się kulturą Japonii i ich wyczuciem stylu i gustu, oddaje się w pełni przyjemności przeglądanie ich craftowych książek. Oczywiście są na każdy temat: szydełkowanie, druty, lepiej z mas wszelakich, wycinanie z papieru, pieczątki w gumki, patchwork, wyszywanie... Nazwijcie craft a znajdzie się na niego książka.
W tym oceanie najważniejsze jest pewne pojmowanie estetyki. Japonia, zafascynowana Zachodem, czerpie wzorce z tej odległej dla siebie krainy. Ale nie kopiuje tego w każdym calu. Nadaje temu wszystkiemu nowy ton, nowe życie. Japończycy zawsze w sztuce byli perfekcjonistami. Zawsze chcieli upiększyć sobie życie. Kiedyś ikebaną i origami - teraz ozdabianiem najmniejszego dodatku ich garderoby czy domu.Nie będę dalej rozwodzić się w temacie. Ale powiem tylko, że wczoraj i dziś patrzę w niebo błagalnie, czekając na deszcz milionów lub cudowne numery lotto. Żeby wyjechać i wykupić wszystkie japońskie książki craftowe, które wpadną mi w ręce.
P.S. Dla zainteresowanych polecam przeczytać artykuł na temat ZAKKA. Nie odpowiem co to. Aby zachęcić do rozszerzania tematu samemu.
P.S. 2 - Niech żyją wpisy pełne zdjęć!

Tylko ty, długo długo nic

2009-10-31T12:36:00.009+01:00

I faktycznie - długo, długo nic nie pisałam. Jutro byłyby już 2 tygodnie od ostatniego wpisu (sic!). Tak nie może być, więc korzystam z wolnej soboty (czyli soboty w domu), aby nadrobić tę lukę w życiorysie.

Przez ten czas w moim craftowym życiu sporo się działo. Nie pisałam tak długo ponieważ w zeszły weekend (24-25.10) udałam się do MOK-u w Olsztynie na Witrażowy Weekend. Chciałam napisać dopiero jak z niego wrócę i pochwalić się tym i owym. Zresztą myślałam ciągle, czy rzeczy które robiłam będą/nie będą szły na jakieś prezenty.

Warsztaty trwały dwa dni, każdego dnia po 4 godziny. Tyle właściwie zajmuje nauczenie się podstaw i wykonanie ok. 2 średnich projektów lub jednego i sporej ilości mniejszych. Witraż wykonywany techniką Tiffany'ego jest dość prosty, ale potrafi być bolesny. Po drugim dniu myślałam, że amputuje sobie kciuk, ale cóż: "Artysta musi cierpieć dla sztuki" (chyba tak brzmiała moja złota myśl). Jednak nie chce nikogo zrażać do tego medium, bo kiedy już wie co się robi to jest całkiem miło. Moje "prace" są dość wadliwe, bo przyjrzeniu się im w tej chwili, ale planuję wybrać się na kolejne warsztaty z tej serii więc wszystko jeszcze przede mną. Osobom z Olsztyna - polecam warsztaty w MOK-u ogólnie!

Na pierwszy ogień - BABECZKA - leżąca i pod światło
Nie zdradzę jednak gdzie witraże mają błędy - kto zobaczy ten bedzie wiedział ;)
Dalej: Seria 3 Broszko/Zawieszek: PSEUDOKWIATEK (niebieski), PSEUDOPTASZEK (zielony), COŚ (czerwony)I na koniec z witrażu - moja mała duma - KROPLA
Ta notka jak widać ma mnóstwo zdjęć (dużo czasu, dużo zdjęć). W okresie w którym nie pisałam przyszła również do mnie paczka z kolejnymi koralikami oraz półfabrykatami. Żałuję tylko, że nie zrobiłam zdjęcia temu cudownemu momentowi i nie pokazałam mojego zamówienia. Dodatkowo nabyłam sobie książkę Patrz i ucz się! Wyrób biżuterii, którą serdecznie polecam wszystkim zajmującym/chcącym się zajmować biżuterią ręcznie robioną. Książkę możecie znaleźć w sklepie internetowym wydawnictwa Septem lub w empiku. Fakt - nie jest tania, ale warto. W mojej skromnej opinii. Tak uzbrojona w natchnienie zrobiłam to i owo, ale pochwalę się 3 rzeczami.

Oto dwa komplety bransoletka+kolczyki: Jesień i Zima
Trzecią rzeczą i ostatnim zdjęciem jest przywieszka do telefonu - PAPRYCZKATyle to właśnie rzeczy ciekawy i mniej działo się oraz powstało w ostatnim czasie (choć jak wspomniałam to nie wszystko dokładnie). Dostałam jakieś dobrego kopa weny i idzie jak mi się wydaje coraz lepiej. Niedługo również idę na kolejne warsztaty: z decoupage'u, witrażu i może z biżuterii z modeliny. Ten wpis to lekki przerost formy nad treścią no ale... sama sobie jestem winna!
Do zobaczenia!

Czas chorobowy

2009-10-18T10:36:00.005+02:00

Jak tam drogi Świecie? Czy u Was także nadszedł sezon chorobowy? Trwa on już właściwie od jakiegoś czasu, ale mnie dopadł dopiero teraz. Dzięki Bogu ograniczyła się do kataru, lekkiego bólu gardła (już wyleczonego) i lekkich stanów podgorączkowych. Wszystko to zwalczę weekendowo i będzie ok.
Mając jednak w pełni wolna sobotę (wolną od spotkań z kimkolwiek) mogłam zająć się czymś co miałam zrobić już jakiś czas temu. Moja nauczycielka od jęz. polskiego ze szkoły podstawowej poprosiła mnie (przez moją mamę), żebym zrobiła dla jej córki szydełkowe motyle. Takie, żeby móc je przyczepić na firankę. Żółte z elementami niebieskiego. Znalazłam ciekawy wzór, potem odpowiedni tutorial na YT(tu część 1) i... teraz trzaskam motyle jeden za drugim.
Duma moja nie zna końca. Są urocze i słodkie. Zadowolona jestem z tego jak zrobiłam ich "korpusiki". Jutro powędrują do swojej nowej właścicielki, chociaż ja już miałabym pomysł jak zrobić z nich wiszącą ozdobę. Może kiedyś coś takiego zrobię (nie wiem po co, nie wiem dla kogo, ale kto wie...).
Poza tym życie toczy się powoli. W najbliższych planach - warsztaty witrażowe w Miejskim Ośrodku Kultury za tydzień. Już nie mogę się doczekać :) Poza tym muszę zrobić jakaś listę prezentów świątecznych. Wiem, że do świąt jeszcze "kupa czasu", ale postanowiłam zrobić ręcznie przynajmniej większość prezentów. Stąd muszę już opracować listę i zabierać powoli do roboty. Dodatkowo z rzeczy przyjemnych muszę pochwalić się moim nowym prezentem. Mama wiedząc, że lubię pić z dużych kubków kupiła mi przeuroczy, prześliczny kubek-filiżanek jumbo.
I tym oto, optymistycznym akcentem, życzę miłego nadchodzącego tygodnia.

Zimno na zewnątrz...

2009-10-13T20:49:00.004+02:00

... ale w mieszkaniach cieplutko i milutko. Sweter, coś dobrego i coś żeby zająć rączki.
Zawsze marzyły mi się własne metki (tak jak wielu osobom, które coś robią i chciałyby jakoś się "promować"). Przypadkiem, jak zwykle zresztą, znalazłam genialny tutorial - który znaleźć możecie tutaj. Wczoraj kupiłam bawełniane wstążki, dzisiaj papier transferowy i gdy tylko znalazłam się w domu zabrałam się do pracy.
Pierwsze efekty były całkiem niezłe, pomimo brudnego żelazka. Nadruk wygląda trochę na przyciemniony, pewnie za długo grzałam, jednak kolejne wychodziły coraz bardziej transparetnie.
Efekt jednak najbardziej zachwycił mnie na białej tasiemce. Wygląda ślicznie!
Tutaj małe ujęcie ze zbliżeniem. W miejscu gdzie był papier, tasiemka jest lekko sztywniejsza i lśniąca, ale wygląda to bardzo sympatycznie.W celu uczczenia tego jakże wielkiego sukcesu zrobiłam sobie moją aktualnie ulubioną sałatkę owocową. Nigdy nie byłam ich wielką fanką, ale ostatnio nabrałam ochoty na mandarynki (już zbliża się sezon!). Poza tym pewnego dnia doszłam do wniosku, aby dodać pewien "magiczny składnik" - Przyprawę do Kaw i Deserów firmy Kamis. Skład wspaniale pasuje na jesienno-zimowe sałatki owocowe: cynamon, cukier kandyzowany, goździki, kardamon i wanilia. Wszystko w słoiczku z młynkiem. I jak tu nie kochać sałatek owocowych?

Trening czyni mistrza...

2009-10-12T17:32:00.003+02:00

... mistrza szydełkowych etui do komórek ;)
Wreszcie udało mi się "opracować" dobry wzór na etui komórkowe. Przewiduje, że wykorzystam je na warsztatach, które prawdopodobnie będę prowadzić w listopadzie (ale o tym opowiem kiedy będę już pewna). Zamówione było do zrobienia już dawno. Po zebraniu się do kupienia włóczek, mając wolny dzień z powodu choroby zasiadłam do roboty.

I oto co powstało. Jestem dumna z każdego elementu - od pasków na sznurku kończąc. Osobiście dodałabym jakiś duży guzik czarny/szary/biały, ale że nie znam osobiście "klientki" zrobiłam dość neutralnie. Kto wie, może nie lubi guzików? Oto dodatkowe zdjęcia - sznurek i etui z komórką.

Szybko, skutecznie i prosto

2009-10-09T21:05:00.002+02:00

Te parę zasad, które wymieniłam w tytule musiało mi przyświecać w momencie, kiedy zajrzałam do lodówki wieczorem. Nie licząc rzeczy typu margaryna lub musztarda w lodówce znajdowały się takie rzeczy: twaróg, feta, jogurt Activia truskawkowy, powidła śliwkowe i pół puszki tuńczyka. I co tu robić? Kolację człowiek chce zjeść, ale znowu chleb z powidłami? Jogurt to też za mało jak na mój głód.
Olśniła mnie jednak myśl z cyklu "proste, szybkie i smaczne ze zbiorów matczynych"!
Oto pasta/sałatka/zapchajdziura: tuńczyk z twarogiem i pietruszką!
Skład: (w tym przypadku) pół puszki tuńczyka w oleju, twaróg (ok. 1/3 opakowania), pietruszka, sól, pieprz.
Wykonanie: Tuńczyka i twaróg wrzucamy do miseczki (talerza głębokiego), widelcem ugniatamy na w miarę spoistą masę (jak kto woli). Dodajemy pietruszkę, sól, pieprz do smaku i gotowe!
RADA! Polecam sposób mojej mamy na pietruszkę i koperek zimą. Kupujemy pietruszki/koperku, myjemy, suszymy, szatkujemy jak lubimy, wrzucamy do pudełka po lodach (inne naczynia też mogą być) i do zamrażalnika.

Krótki, ale pyszny i treściwy wpis ;)

Cudo (prawie) jadalne

2009-10-07T19:03:00.005+02:00

Dużo czasu minęło, ale pora wreszcie napisać. A napisać w celu czysto egoistycznym - aby się pochwalić!
Udało mi się stworzyć coś sama z czego jestem dumna w stu procentach! Coś co jest piękne, urocze i słodkie. Wygląda "jak żywe". O czym mówię?

O wspaniałych szydełkowych babeczkach!Nie wiem co mogę o nich więcej napisać. Ta na górze jest w formie breloczka - na dole mamy przywieszkę do komórki. Tutaj jednak moje słowa są nie ważne. Po prostu trzeba patrzeć i podziwiać! ;)

Nowości i starości

2009-09-19T13:05:00.010+02:00

Kuchnia jest fascynującym miejscem. Szczególnie wtedy kiedy dochodzi do połączenia tradycji z nowoczesnością. Lubię źródło jakim jest Gazeta Wyborcza i jej dodatki (ostatnio wydało 2 częsciową "Kuchnię dla oczędnych" - polecam kupienie jej w jakimś kiosku lub choćby przez internet), ale najlepszą kopalnią nowości kulinarnych są kobiety, szczególnie pracujący w dużych grupach. Właśnie tam dzielą się nowinkami, co która wymyśliła, jak podrasowała stary przepis albo co przekazała jej "koleżanka koleżanki". Stąd mamy takie ciasta jak krówka, cappuccino albo snickers. Jak zrobić sałatkę coleslaw w domu albo kurczaka jak z KFC. Potrawy te zwykle są bombami kalorycznymi, które rozpływają się w ustach. I właśnie tak powstała zapewne sałatka Gyros (zwana również sałatką Kebab).
Po spróbowaniu sałatki tej na urodzinach N. postanowiłam, że odciążę mamę i zrobię ją na obiad w naszym domu. N. podała mi przepis na gadu-gadu, więc posiadając wiedzę teoretyczną na drugi dzień przeszłam do praktyki. Sałatka okazała się być prosta, ale swoim smakiem podbiła serca całej rodziny. Mam nadzieję, że N. mnie nie zabije i oto podaję przepis (może kiedyś ktoś to przeczyta i spróbuje):

SAŁATKA GYROS
Składniki:
- 1 filet z piersi kurczaka (dla tych którzy mają z tym problem jak ja - są te takie 2 połówki połączone)
- 2 średnie pomidory
- 1 ogórek szklarniowy
- ok. 1/3 słoika ogórków konserwowych (dalej zostanie to sprecyzowane)
- 2 średnie cebule czerwone (lub 1 duża zwykła cebula lub 2 średnie zwykłe cebule)
- niewielka kapuste pekińska
- puszka kukurydzy
- keczup, majonez
- Vegeta, przyprawa Kebab lub Gyros (polecam Appetina)

Przygotowanie:
Filet kroimy w nie za dużą kostkę, przyprawiamy dokładnie "gyrosem". Smażymy i zostawiamy na na patelni, aby sobie spokojnie stygł. Kroimy pomidory, ogórka szklarniowego, cebulę w kosteczkę (N. podała, że ona zwykłą cebulę najpierw sparzyła. Ja mojej czerwonej nie parzyłam i było OK). Kroimy ogórka konserwowego tyle, aby objętościowo było go tyle ile szklarniowego. Szatkujemy kapustę pekińską oraz odkładamy lekko przyprawioną Vegetą. We właściwiej misce układamy warstwami: kurczak, cebula, warstwa keczupu (aby przykryła wszystko), ogórek konserwowy, kukurydza, pomidor, ogórek szklarniowy, warstwa majonezu (ja zużyłam 3/4 słoika 425 ml) i kapusta pekińska. Wstawiamy do lodówki, niech przegryzie się 2 godziny i GOTOWE!

Ja za to szykuje się na powrót M. do miasta po 3 miesiącach. Już nie mogę się doczekać :) Poza tym szydełkuje, robię gwiazdki (o tym innego dnia) i rozkoszuje się ostatnimi dniami wakacji. Monti zaś dostał szaliczek i spędza dni na spaniu ;)

Do następnego!

Nareszcie!

2009-09-17T12:24:00.006+02:00

Skończyłam coś co bardzo chciałam zrobić! Nareszcie! Tuż przed dziewiątą rano został skończony. Przywitajcie się - oto Amineko!

Nazywa się Monti. Lubi herbatę, słoneczniki oraz jabłecznik. Spędza głównie czas na słońcu i nie lubi być ignorowany. Czeka, aż dostanie ode mnie teraz czerwony szaliczek, pod kolor do noska.
Dla wszystkich chętnych stworzenia własnego Amineko zapraszam na stronę z wzorem po angielsku. Jestem bardzo zadowolona z tego jak wyszedł - trochę pracy, ale jakie efekty! Jak zawsze zapraszam na moje konto na Flickr, aby zobaczyć parę dodatkowych zdjęć Montiego.

Urodziny

2009-09-13T17:41:00.011+02:00

Zbliżały się urodziny N. (dokładniej 10.09). Decyzja o tym, że coś upichcę było logiczne. Po paru dniach dumania zdecydowałam: ciastka waniliowe i cynamonowe plus wyszukane ze zbioru przepisów cynamonowe migdały. Dodatkowym prezentem było zrobione do jej nowej komórki etui - zielone, wyszydełkowane z irlandzka koniczyną (zdjęcia kiedy indziej, ponieważ zapomniałam zrobić jakieś porządne). Oczywiście pokazać mogę dopiero teraz z 2 powodów:
1. N. nie mogła zobaczyć co szykuję na jej urodziny.
2. Po jej urodzinach byłam zajęta i zbyt rozleniwiona, aby się zebrać do wrzucenia...

Aby ciastka były dość "wytrzymałe" wybrałam przepis na ciasto półkruche. W tym miejscu jak niezastąpiona okazała się (nie po raz pierwszy zresztą) książka "Nastolatki gotują". Ciasto zrobiłam na noc wcześniej, aby spokojnie się "przegryzło".

Rano zajęłam się pieczeniem oraz ozdabianiem. Kształt ciastek nie był wybrany bez powodu. N. nazywana jest niedźwiedziem polarnym, zaś mój M. nazywany jest brunatnym - stąd brązowe oraz białe misie z symbolicznymi serduszkami. Wszystko szło gładko poza jednym małym problemem. Szybko zrozumiałam pewną sprawę, którą wręcz podkreślę - To, że coś nazywa się czekoladą, nie oznacza, że reaguje jak czekolada. Biała czekolada po podgrzaniu, bardzo krótko okazała się być chętna do współpracy, przez co białe misie wyglądają jakby były w zimnym maśle. Mimo to zadowolona jestem z efektu :)Popisowym numerem jednak okazały się migdały. Po rękach całuję Gazetę Wyborczą za ten przepis ponieważ okazały się genialne (dla zainteresowanych - tutaj skany z tego oraz paru innych ciekawych przepisów). Z racji tego, że jestem ogromną fanką prażonych migdałów w cukrze, czuję, że już niedługo powtórzę to cudo jak tylko wyskrobie jakieś pieniądze na migdały (oj boli ta cena, boli...).Wszystko dalej poszło sprawnie, szybko zapakowałam prezent dla N. w śliczny słoik, dodałam kokardkę i polecam każdemu, kto nie wie co zrobić komuś na prezent!

Cóż więcej mogę dodać. Urodziny były bardzo sympatyczne, trwały 2 dni (najpierw spotkanie w 3 osoby, potem w trochę więcej). Migdały, jak i ciastka zresztą, stały się hitem, więc byłam regularnie obdarzona dawką podziwu :P Teraz spokojnie mogę zająć się szydełkowaniem, ale o tym jutro - lub po jutrze. Albo nie wiem kiedy ;)

Trzymajcie się!

P.S. Dla zainteresowanych wszystkimi zdjęciami, które są do tego posta zapraszam na mój Flickr

Witam serdecznie!

2009-09-08T19:28:00.001+02:00

Oto pierwszy wpis na nowym blogu Młodej Kuny Domowej. Dlaczego tak? Bo mając 20 lat, znam tyle dziewczyn, które ciasto, to tylko z proszku albo ze sklepu. O szyciu już nie wspominając! Pewna znajoma zaś stwierdziła, że jestem taką "słodką Kuną" - dodać domowa i wszystko staje się jasne.
Tutaj będę pisać o ciekawostkach z mojego życia, co aktualnie majstruje ręcznie albo co w kuchni się dzieje.
Mydło i powidło - ale to już niedługo!